BOB MARGOLIN - BOB MARGOLIN

 

Begin november 2011 tourde Chicagoblueslegende Bob Margolin met de Mike Sponza Band in de Benelux en was hij o.a. te zien in de Muziekodroom Club in Hasselt. Sinds toen was het even stil rond de medeoprichter van het VizzTone label, tot eind 2015 zijn album, en tevens elfde soloplaat verscheen. Op dit album "My Road", klinkt in zijn teksten het leven van 50 jaar een bluesman te zijn door, en dit in al zijn vormen, en natuurlijk komen zijn zeven jaar bij de Muddy Waters band dan ook aan bod. Want ik herinner me nog goed, meer als veertig jaar geleden, de in Boston geboren Steady Rollin’ Bob Margolin best als gitarist bij de legendarisch Muddy Waters Band, een gitarist die achteloos de meest hemelse muziek uit zijn gitaar kon halen. En zo ontspannen maar prachtig speelt Margolin nog steeds. Bob Margolin wordt ondertussen beschouwd als één van de belangrijkste bluesartiesten van zijn generatie. Hij begon met spelen in de begin jaren '60, en wist al na enkele jaren zelfstudie een hoog niveau te bereiken. Veel bluesgitaristen op jonge leeftijd zoeken al snel de grens met rock op, en met Margolin was dit ook niet anders, want hoorbaar liet hij zich in die vroege periode beïnvloeden door Chuck Berry. Hij is ondertussen één van de beste bluesgitaristen getuige zijn vele W.C. Handy/Blues Music Awards.

In 1973 werd hij lid van de Muddy Waters Band. In 1975, verscheen het Grammy Award-winnende "Muddy Waters Woodstock Album" met naast Margolin niemand minder dan Paul Butterfield, Levon Helm en Garth Hudson van The Band in de gelederen, en dit was ook meteen zijn laatste plaat voor Chess Records. Na jaren van constant op tournee te zijn geweest met deze band verliet Waters in 1977 Chess Records. Na samen met Johnny Winter een tournee te hebben gedaan tekende hij bij Blue Sky, een label dat door deze Johnny Winter werd geleid. "Hard Again" was het eerste album, waarop Waters werd begeleid door pianist Pinetop Perkins, drummer Willie Smith en gitaristen Bob Margolin en Johnny Winter. Na een aantal magere jaren was dit eindelijk weer een uitstekend album. Op dit label bracht Waters in de volgende jaren nog een drietal prachtige albums uit, die onder de bezielende leiding van Winter ontstonden en waarbij Margolin zich verder kon ontwikkelen. Margolin' sublieme gitaarspel bracht hem over de hele wereld en hij werd ook veelvuldig door grote bluesmannen zoals Billy Bob Arnold, BB King en Dr John, uitgenodigd met hen mee te spelen. In 1980 begon Bob zijn eigen band en de cd’s volgden elkaar snel op en de band wisselde af en toe van samenstelling, maar wat bleef was de drive en de sound.

Dit geluid vind je nu ook terug op Margolin's nieuwste titelloze album, die in 2017 de Blues Music Award won voor 'Best Male Traditional Blues Artist'. Margolin heeft een mooie wat luie stem, zijn gitaarspel is nimmer patserig maar altijd smaakvol en ter zake en hij schrijft fijne eigen liedjes en kiest zijn covers zorgvuldig. Zo interpreteert hij op deze plaat naast zes nieuwe originele nummers negen wat meer vergeten songs van zijn legendarische vrienden Muddy Waters, The Band, Johnny Winter, Jimmy Rogers, Snooky Pryor, Pinetop Perkins en James Cotton die hij hiermee 'in een ander daglicht' brengt. De cd begint echter met zijn eigen geschreven "One More Day", een track die ook als eerste single zal verschijnen en waarbij hij de blues voor de wereld van vandaag bezingt. Tweede nummer "I Shall Be Released" van Bob Dylan, is het eerste nummer van de Band's eerste album en het laatste op hun Last Waltz concert, waar ook Bob was samen met Muddy Waters. Meer wil ik feitelijk niet kwijt over de 15 songs op deze cd. Koop gewoon de cd, en lees wat Bob zelf schrijft over iedere track op deze cd, die een afgemixte sound aflevert, eigenlijk de cd die je al zolang van hem wilde horen. Zijn gitaarspel was vroeger wel scherper en meer geconcentreerd, maar zijn gitaarspel mag er gerust nog zijn, hetgeen we ook kunnen zeggen over zijn stem. Opgenomen met een minimale bezetting vinden we hier de stijlen die we van hem gewoon zijn : bluesy, subtiel, flitsend … gewoon geweldig hoe Margolin het nu nog kan. Deze vele stijlen op deze titelloze plaat, maken deze cd bijzonder spannend. Bob speelde en zong elke noot, produceerde, nam op en mixte dit nieuwe album. De plaat zit gewoon vol afwisseling en dit in zowel de ballads als de shuffles, nummers waarbij Bob Margolin aantoont dat hij heel sprankelend de blues speelt, en tegelijk swingt. Margolin speelt met heel veel gevoel, met als specifieke charme dat hij nooit vervalt in grof en dreunend beuken op de gitaar. Hij is een van de weinigen die de grenzen van de blues weet op te rekken, zonder de tradities te verloochenen.

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Vizztone Records

video