BLIND LEMON PLEDGE - EVANGELINE

Zullen we maar meteen met de deur in huis vallen ? Wel, James Byfield heeft onder zijn artiestennaam Blind Lemon Pledge een fantastisch album gemaakt dat onder geen enkel beding in de collectie van iedere zichzelf respecterende muziekliefhebber mag ontbreken! “Evangeline” is de naam van deze parel en de maker van al dat fraais noemt het zelf “A Musical Journey Through The Heart Of Americana And Blues” daarmee de nagel perfect op de kop slaand. Het is inmiddels al het vierde album van Byfield onder zijn pseudoniem. Of dit zijn ultieme werk is tot op heden kunnen we niet beoordelen maar dat dit een briljant werkstuk is geworden kunnen we niet genoeg aanhalen. Hoewel we niet de gewoonte hebben om elke song apart te gaan belichten bij een recensie kunnen we hier niet anders. Alleen al om de enorme diversiteit die je kan terugvinden op dit album te omschrijven, maken we hier graag een uitzondering.

De opener van dienst : Buley’s Farm” is een briljant eerbetoon aan John Lomax’s verzamelde Prison Songs. Je haalt je hier probleemloos de geketende gevangenen voor de geest. Het achtergrond getik van de houwelen zal je desnoods een handje helpen. A Capella en met Cigar Box Guitar solo erop vinden wij dit alvast een sublieme opener. Het hierop volgende “Jennie Bell” is van een totaal andere orde. De wondermooie folkballade laat uitstekende, dromerig akoestisch gitaarspel bewonderen. Byfield bewijst tussendoor ook nog eens wat een uitstekend zanger hij wel is. “Brimstone Joe” is dan weer geïnspireerd door de muziek van Jelly Roll Morton. De ironische song drijft op een New Orleans Honky Tonk ritme en maakt een serieuze knipoog naar de klassieker “St. James Infirmary”. Of het nog niet genoeg verrassingen regende volgt hierna het fantastische “Midnight Assignation”. Dit is een rockende song die je zo aan Neil Young zou kunnen toeschrijven. Het herbergt een fraai stukje slide en is alweer een garantie voor de repeatknop.

Zoals de titel al laat vermoeden is “Go Jump The Willie” een puur staaltje Jump Jive Blues en tegelijk een eerbetoon aan Louis Jordan, in de helft van de vorige eeuw wel bekend onder de noemer The King Of The Jukebox. Swing Jazz zou je het ook kunnen bestempelen. Alsof het nog niet genoeg is druipt er salsa binnen op “Language Of Love”, een bijzonder aanstekelijk nummer trouwens. We weten niet waarom maar moeten spontaan aan Bob Dylan denken bij het horen van dit lied. “Ham And Eggs” kan ons het minst bekoren op deze prachtplaat. Dit is voor liefhebbers van de het Great American Songbook en andere Andrew Sisters harmoniëen , voor ons een beetje een tè vreemde eend in de bijt. Geef ons dan maar het trage naar Jazz Blues neigende “How Can I Still Love You” al was het maar omdat het meer past op deze uitgave. Smullen is het alweer met “You Had Me At Goodbye”. De melodieuze folkrocker is lichtjes met country gekruid en gaat het afsluitende titelnummer “Evangeline” vooraf. De song, geïnspireerd op Son House, kreeg de titel mee door James’ stiekeme verliefdheid op de actrice Evangeline Lilly edoch dit terzijde. Bottleneck gitaarwerk, een tweede akoestische gitaar en spaarzaam bas en drumwerk. Soberheid troef maar wat een knaller deze song alweer.

Het is zo onwaarschijnlijk dat alle tien de nummers die deze uitgave sieren van de hand zijn van één en dezelfde man. Een verzameling ijzersterke songs die een uitschuiver niet te na gesproken, toch als één geheel te bewonderen valt. Een fantastische zanger, een uitstekend gitarist en een bijzonder sterke songwriter. Dat is onze conclusie na ettelijke beluisteringen van een plaat die uiteraard moeilijk te catalogeren valt. We schreven bij de intro al dat dit werk is voor de muziekliefhebber die niet puriteins aan één genre vasthoudt. Dit is een prachtplaat!

Luc Meert


 

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Ofeh Records

info: Blind Raccoon

video