ERIC CORNE - HAPPY SONGS FOR THE APOCALYPSE

Het zal u misschien ontgaan zijn, lezer, tenzij u een gepassioneerde lezer van kleine lettertjes op cd’s bent, maar Eric Corne is sinds een aantal jaren ferm goed bezig om zich een plaats te verwerven in de rockgeschiedenis. Niet alleen is hij de stichter van het label Forty Below Records, waar zowat alles dat er in countrymiddens toe doet in en om Los Angeles aan de bak komt. We hebben het hier over bijvoorbeeld Sam Morrow en Jamie Wyatt, artiesten waar we zeker nog veel gaan van horen en die, via de handen van Eric-de-producer tot geweldige platen kwamen.

Ook de oude en onverslijtbare John Mayall zit al drie platen lang bij dat label onder dak en het is Corne geweest, die de fameuze twee “Live in 1967”-platen van Mayall en zijn Bluesbreakers -met flink wat originele Fleetwood Mac-leden- geremastered en heruitgebracht heeft. Als songschrijver werkte Eric samen met Walter Trout en hij scoorde muziek voor “True Blood”, “Crazy Stupid Love” en “I Love You Philip Morris” en als producer en/of klankman, heeft hij een aantal bluesalbums op z’n palmares staan, die het tot de Top 5 van de Bilboard blueslijst hebben geschopt. Met zo’n referenties kan je dus al eens buitenkomen, zeker als je ook nog eens Devotchka’s “A Mad and Faithfull Telling” onder handen blijkt genomen te hebben. Dit alles bij wijze van inleiding op de nieuwe plaat onder eigen naam, de tweede, na “Kid Dynamite & The Common Man” van een paar jaar geleden.

De nieuwe plaat is er eentje, waar veel van de talloze facetten van wat we gemakshalve als “Americana” omschrijven, aan bod komen: van de kosmische folk van opener “Mad World” en het op een heerlijke blazerspartij drijvend “Trail Full of Tears”, over de bluesy rockers “Ridin’ With Lady Luck” -waarop Walter Trout’s gitaar fijntjes in duel gaat met de harmonica van Corne- en “Pull String to Inflate”, waarop het Rick Holmstrom is, die de snaren beroert tot het nogal politiek geladen “Short Wave Preachers”, waarin Eric de groeiende almacht van de bedrijven aanklaagt, die stilaan meer macht blijken te hebben dan de politici, die geacht worden het land te leiden.

Een plejade aan fijne muzikanten maakt zijn opwachting: naast de twee al genoemde gitaristen, zijn er ondermeer Freddy Koella (bekend van bij Dylan, k.d. Lang en Lucinda), toetsenmannen Bo Koster van My Morning Jacket en Skip Edwards van bij Dwight Yoakam, alleskunner Nick Luca van Calexico en Iron & Wine, de onvermijdelijke Doug Pettibone op dobro en Fitz & The Tantrum-drummer Joe Karnes. Niet alleen bewijst kun aanwezigheid dat Eric Corne een adresboekje heeft, waar veel schoon volk in staat, ze kleuren de plaat ook allemaal op hun eigen typerende manier in, zodat je een heuse lappendeken van goeie Americana krijgt.

Een producer, die niet alleen anderen goed laat klinken, maar zelf ook toont wat hij in zijn mars heeft…het komt niet alle dagen voor, maar je kunt van Eric Corne rustig zeggen dat hij niet alleen over een uitmuntend stel oren en een dito adresboekje beschikt: hij schrijft zelf prima songs en zingt ook meer dan “gewoon goed”. Dat hij daarbij de bescheidenheid aan de dag legt, die nodig is om anderen uit te nodigen om zijn verhaal mee in te kleuren, siert hem helemaal en deze “Happy Songs….” is dan ook een prima plaat, gemaakt voor format-vrije radiostations, die oog blijven hebben voor de song.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

Label: Forty Below Records

video