SVEIN FINNERUD TRIO - PLASTIC SUN

Que jeugdsentiment kan deze re-issue tellen: we schreven 1970 en één van mijn oudere broers kwam op een dag thuis met een elpee van een mij onbekend Noors trio, dat muziek speelde, die letterlijk “ongehoord” was in die tijd. U hebt ‘m: het is exact dié elpee, die nu heruitgegeven is en in volle, geremasterde versie opnieuw beschikbaar is, zodat mijn generatie op haar beurt haar kinderen en kleinkinderen kan aansteken met het virus dat toen “avant-garde jazz” heette en vandaag gewoon “impro jazz” zou heten.

De geschiedenis achter de plaat is best speciaal: pianist Svein Finnerud -hij overleed in 2000-, drummer Espen Rud en bassist/zanger Bjornar Andresen -overleden in 2004-,doken voor één dag, 6 februari 1970 de opnamestudio van het Henie-Onstadt Art Center in Høvikodden in en kwamen naar buiten met bijna 35 minuten heel bijzondere muziek, die we later, via mensen als Jan Garbarek en Terje Rypdal hoorden hernomen en verder uitgewerkt worden, maar die voor die tijd redelijk ongehoord was.

De drie muzikanten waren kennelijk zodanig goed op elkaar ingespeeld, dat ze de moeilijkste passages van elkaar schijnbaar moeiteloos aanvulden en verfijnden, al blijft het voor minder geoefende oren ook vandaag niet altijd de makkelijkste muziek om te beluisteren, zoals ik de voorbije weken bij herhaling mocht ervaren.

Je kunt met deze plaat ook vandaag nog twee kanten uit: ofwel laat je je meevoeren, ofwel loop je er van weg. Wie mee wil, komt terecht in een bad van verrassende klanken, ritmes, structuren, die heel ver uiteen kunnen liggen en van folk en gospel via funk en free jazz tot vrij etherische, mijmerende passages reiken.

De nummers zijn meestal door het trio zelf bedacht, maar ze wagen zich ook aan Ornette Coleman’s “DeeDee”, uit diens fantastische dubbelaar “At the Golden Circle, Stockholm” uit 1965. Dat zal allicht geen toeval zijn geweest, want Coleman was zonder twijfel één van de voortrekkers van dit soort muziek, samen met die andere kei, Paul Bley. Van diens tweede echtgenote, Annette Peacock, die eigenlijk ook al Coleman heette van haar eigen naam, doet het trio hier de nummers “Cartoon” en “Touching”, die ook al in 1965 op de LP “Touching’ van het Pau Bley Trio stonden.

Ik moet zeggen dat het lang geleden was, dat ik de elpee nog eens uit de kast haalde, maar, merkwaardig genoeg kwamen de nummers mij stuk voor stuk nog bekend voor, toen ik deze heruitgave-CD voor het eerst in de lader schoof.

Een eenvoudig mens als ik kan alleen maar blij zijn met een heruitgave als deze en niet alleen omwille van nostalgische redenen. Dit is en blijft namelijk een dijk van een plaat, waarmee je iedereen die niet thuis is in dit soort jazz, naar mijn gevoel over de streep kunt trekken. Zoiets noemen we een “blij weerzien”, denk ik. Heel fijne reissue !

(Dani Heyvaert)

 

Artiest info
Website  
 

Label: Grappa
distr.: Pias

video