AUDUN SKJØLBERG - LAST DAYS ON EARTH

Na al de jaren die ik in “de branche” vertoef, wil ik wel eens een gezonde dosis wantrouwen voelen opborrelen bij het lezen van de promoblaadjes en -praatjes, die platenfirma’s bedenken om hun nieuwste ontdekkingen aan de man te brengen: ze zouden wel gek zijn iemand, die ze moeten verkopen als onbetekenend of zielloos voor te stellen…. Waarom ik hiermee begin? Gewoon omdat in het blaadje dat bij dit plaatje zit, gewag maakt van echt wel grote namen als James Taylor, Tim Hardin, Paul Simon en Bob Dylan om deze jonge Noorse singer-songwriter te duiden en dat zijn voorwaar zware referenties, waar haast niemand bij gediend is, maar dit terzijde…

Audun Skjølberg is uit bluegrass middens afkomstig en speelde bij de in Noorwegen erg bekende Earlybird Stringband. Zoals velen van zijn generatie, groeide hij op met de platencollectie van zijn ouders en daar zouden nogal wat van de grote namen hebben ingezeten. Onder eigen naam is hij met deze “kleine” CD van 8 nummers aan zijn derde plaat toe en die opent met “Baby Come On” erg energiek onder begeleiding van een full band, waarvan het orgel en de koortjes erg knap de inderdaad naar Taylor zwemende stem van Audun onderstenen.Met “Take Me Back” word je naar de jaren zeventig terug gekatapulteerd: wat naar America en Eagles neigende pop, die helemaal niet gedateerd aandoet, maar wel een idee geeft van wat er in de platenkast van Pa en Ma Skjølberg moet gezeten hebben.

In de titeltrack gaat het lichtjes de psychedelische toer op en vallen de stem en de stevige gitaar netjes in elkaars plooien, net als in “Ray”, dat de aanloop blijkt tot het prijsbeest van deze plaat, het erg fraaie Westcoastpopnummer “Here I am”, dat met “Love Song” zowaar een jonger zusje blijkt te hebben. In “Laughing All Alone” zitten wat meer exotische en leuke, van Los Lobos geleende accentjes en afsluiter “Walk with Me” toont de solo-versie van Audun: de jongeman speelt in z’n uppie, op zijn oude akoestische gitaar een heel knappe song die de plaat netjes neerlegt.

Dat ik me, ondanks de overdreven referenties, na zes draaibeurten nog geen seconde geërgerd heb aan deze plaat zegt genoeg: ze is absoluut perfect beluisterbaar, kent enkele bijzonder mooie momenten en lat de luisteraar maar op één punt met een onvoldaan gevoel achter: ze is namelijk manifest te kort. Audun Skjølberg is een man om in de toekomst zeer zeker naar uit te kijken en wat mij betreft, was de kennismakiing zeer aangenaam!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
   
 

Label: Snaxville Recordings
distr.: PIAS

video