MARIO ROJAS AND A SATURDAY NIGHT PINK – LOST ANGELINO

Voor commentaar over het album ”Lost Angelino” van ‘Mario Rojas And A Saturday Night Pink’ moeten we eerst gaan graduinen in de muziekgeschiedenis van deze in Los Angeles woonachtige singer-songwriter. Als tiener groeide hij op in Dallas, Texas waar hij zijn muzikaal talent volop tot ontwikkeling kon laten komen. Eind jaren ’70 verhuisde hij dan naar L.A. waar hij als frontman in een popmuziek spelende punkgroep ‘The Shake Shakes’ belandde.

Na een enkele decennia durende sabbatperiode is Mario Rojas nu terug in het schrijven en brengen van liedjes gedoken, met name in het country-, Americana- en rockmuziekgenre. Op “Lost Angelino”, zijn derde album in zijn lange carrière, verzamelde hij elf eigen composities die in de studio werden opgenomen met zijn muzikale vrienden ‘A Saturday Night Pink’. Dat zijn drummer Mike Fernandez, bassist Rick Snyder, accordeonist Gary Riley, mondharmonicaspeler Kevin Marin, pianist Wyman Reese en organist Jeremy Long. Co-producer van het geheel naast Mario Rojas zelf is Ed Tree.

De sound van de liedjes op deze plaat neigt zwaar naar de muziek van de seventies, met een aantal zeer duidelijke links naar de songs van o.a. ‘The Beatles’ en ‘The Beach Boys’, maar ook naar Elvis Costello, Jackson Browne, John Hiatt en Neil Young. Dat valt eigenlijk al meteen op bij de leuke openingstrack “Temporary Crown”, maar later ook wel bij songs als “Face Down”, albumtiteltrack en ‘stand out’-ballad “Lost Angelino”, “Valerie” en “Cryin’”, een nummer dat sterke gelijkenissen vertoont met werk van Elvis Costello of Nick Lowe.

Verder krijgen we nog enkele meer rockende songs met “Blue Light Follow”, “Everything’s Right” en “Red Dress”, terwijl er op akoestische wijze wordt afgesloten met het prachtige, nostalgisch klinkende instrumentale nummer “Fly”, waarop Mario Rojas alle instrumenten zelf bespeelt: akoestische gitaar, keyboards, bas en melodica. Dit is een warm en zeer genietbaar plaatje, althans volgens uw dienaar

(valsam)
“’Lost Angelino’, the third album in the very long musical career of L.A. based singer-songwriter Mario Rojas, reflects the nostalgic sound of the seventies. We would like to compare these songs with the work of people like Elvis Costello, Jackson Browne and John Hiatt. May that sound like a very promising reference to Mario Rojas.“ – www.rootstime.be

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Info: Hemifran