WILL VINSON - IT’S ALLRIGHT WITH THREE

De titel “It’s allright with three”, het tweede album van saxofonist Will Vinson (40) voor Criss Cross verwijst naar de wederzijdse symphatie en inleving die de drie betrokken muzikanten, Will Vinson ( as,ss), Gilad Hekselman (gtr) en Antonio Sanchez (drs, perc.) ten toon spreiden, een andere aanleiding voor de titel kan liggen in de geboorte van Vinson’s eerste kind.

Veel muzikanten waarmee ik samenspeel in mijn projecten zullen misschien het gevoel hebben dat ze te weinig informatie meekrijgen, maar dat is absoluut de bedoeling en in deze sessie kon dat ook omdat ik vooraf niet zoveel had te melden, ik kon het benaderen als was ik een sideman, hetgeen mijn favoriete rol is, aldus Vinson in de hoestekst. Vier van de vijf vorige albums van Vinson lieten hem horen in een kwartet of kwintet bezetting, de enige uitzondering was een opname uit 2013 met het “OWL Trio” met bassist Orlando Fleming en gitarist Lage Lund. “Three is a magic number for interaction, with intimacy and all the rest of it, and it’s been my ambition for some time to have a functioning trio”( Vinson). Vinson maakt zich geen zorgen over de muzikale vorm of dat het arrangement werkt, voor hem is dat een collectief gegeven, Sanchez en Hekselman hebben ook alle recht om de touwtjes in handen te nemen, leider Vinson deelt niet de lakens uit, hij springt ertussen teneinde spontane muziek te maken. Als jarenlange fan van het Paul Motian Trio met Bill Frisell en Joe Lovano, keek Vinson er al geruime tijd naar uit om een trio te formeren zonder bassist. Met Sanchez in de rol van Motian en Hekselman in die van Frisell is hij daar aardig in geslaagd. Sanchez is natuurlijk een grootheid in de wereld van slagwerkers, Hekselman is een onbeschreven blad voor mij en mede daardoor een aangename verrassing, hij is van alle markten thuis, van uptempo ritmisch werk tot gierende uithalen.

Gezien de relatief korte voorbereidingstijd voor dit album staan er maar drie composities van Will Vinson op, de rest is voornamelijk materiaal uit het American Songbook. Gezien de deadline was er slechts 90 minuten repetitie tijd, maar aan het resultaat is dit niet te horen, misschien is er daardoor wel veel meer ruimte voor improvisatie hetgeen deze cd uittilt boven vele anderen. Geopend wordt er met “My Shining Hour”van Harold Arlen, Vinson start met abstracte variaties begeleidt door bastonen van gitarist Hekselman en marsritmes van Sanchez, pas halverwege komt de originele melodie tevoorschijn, knap gedaan. “The Pines”is een lieflijke ballad geschreven door Vinson speciaal voor deze sessie, Cole Porter’s “It’s alright with me”draait om de vele tempo- wisselingen van drummer Sanchez, in het nummer “Samurai Hee Haw”van Marc Johnson krijgen we een staaltje te horen van Sanchez’ a- cappella vaardigheden voordat hij overgaat in een 5/4 maat als startpunt voor Vinson’s sopraansax solo. Nog een fraaie ballad is Jimmy McHugh’s “Where are you” waarna het up-tempo gaat in “Resting Jazz Face”van Vinson.”Down Homeless”is een funky soul ballad die ook op het debuutalbum “It’s For You” van Vinson stond, Gilad Hekselman speelt hier de sterren van de hemel. Afgesloten wordt er met Jerome Kerr’s “Nobody Else But Me”, zowel nummer als titel vormen een terecht eind aan dit interessante en doorwrochte album.

Jan van Leersum

 


Artiest info
Website  
 

Label : Criss Cross Jazz
Distr. : New Arts Int.