RAAF HEKKEMA - JOHAN SEBASTIAN BACH SUITES BWV 1007 – 1012 Arranged for saxophone

Bach in Rootstime ? Ja, welzeker, allereerst behoort hij tot de belangrijkste grondleggers van de Westerse muziek en heeft hij ook buiten de klassieke muziek overal zijn sporen nagelaten, zowel in de pop alsmede in de jazz. Bovendien worden de suites van Bach hier niet zoals gebruikelijk uitgevoerd op de cello maar op de saxofoon, hetgeen op zich al een belevenis is, maar ook de jazzliefhebber zeker zal aanspreken. Overigens is het niet verkeerd voor iemand die zich muziekliefhebber noemt om eens kennis te maken met Bach en in het bijzonder zijn prachtige suites.

De Nederlandse saxofonist Raaf Hekkema heeft met deze dubbel cd weer een nieuwe ode gebracht aan Bach, na het opnemen en arrangeren van de vioolpartita’s op sopraan- en altsaxofoon heeft hij de zes cellosuites onder handen genomen. Ditmaal maakte hij gebruik van zes verschillende kostbare historische instrumenten, twee tenorsaxofoons, een sopraansaxofoon en drie altsaxofoons. Behalve een ode aan Bach kun je dit dus ook een ode aan de saxofoongeschiedenis noemen. Men zou zich de vraag kunnen stellen of er überhaupt iets is waartoe Raaf niet in staat is op zijn saxofoons, deze solo saxofonist, componist, arrangeur, saxofoon sleutelaar en leermeester is een echt muzikaal en technisch wonder. Behalve met zijn solo werk is Hekkema vooral bekend als lid van het wereldberoemde rietkwintet “Calefax”, hij schreef voor dit gezelschap honderden bewerkingen. In 2007 ontving hij de “Echo Klassik”, de cd prijs van de Duitse Phono Akademie als instrumentalist van het jaar voor zijn solo cd met de caprici van Nicolà Paganini voor saxofoon. In aanvang ging Hekkema ervan uit dat alleen het lichte geluid van de sopraansaxofoon de muziek van Bach kon vertolken, maar bij de voorbereiding van het opnemen van de partitas voor viool (Challenge CC 72648) ontdekte hij dat de altsax mits uitgerust met een”ouderwets” mondstuk ook de verfijnde articulering van de viool kon weergeven. Ouderwetse mondstukken zijn ideaal om het geluid van het verleden weer te geven was de ervaring van Hekkema. Zo ontstond het idee om de suites op zes verschillende saxofoons te spelen die ieder hun eigen plaats hebben in de geschiedenis van de saxofoon. Het karakter van het geluid van de verschillende saxofoons was bepalend voor welke suite ze werden gebruikt. Zo horen we de volgende saxofoons : de 1922 Conn C-melody saxofoon, Conn behoort tot de grote namen Amerikaanse saxen, de c-melody was bijzonder populair in de twintiger jaren, de 1932 Selmer “Adolphe Sax” tenorsax die Hekkema aanschafte op advies van saxofonist en instrument verzamelaar Leo van Oostrom, een 1928 Conn mezzo-sopraan in F en een 1927 Buescher straight alto saxofoon uit de collectie van Arno Bornkamp (de straight alto werd ook wel de “Strich” genoemd en als zodanig ook te horen op menig lp van Multi reed blazer Roland Kirk) en als laatste een 1991 Yanagisawa Elimona soprano en een 1985 Buffet-Crampon Prestige alto. Ze vertegenwoordigen de zes historisch belangrijke saxofoon bouwers : de Europeanen Adolphe Sax, Selmer en Buffet Crampon, de Amerikanen Conn en Buescher en de Japanse Yanagisawa.

Voor diegenen die vertrouwd zijn met de cello uitvoering van de suites zal het verbazend zijn hoe dicht Hekkema komt bij het geluid van de cello zonder dat het karakteristieke saxofoongeluid teloor gaat. Voor de niet-kenners, geniet van deze prachtige muziek en laat je meevoeren op deze serene klanken van Johan Sebastian Bach.

Jan van Leersum

 


Artiest info
Website  
 

Label : Challenge Classics
Distr. : New Arts Int.

video