PHIL COOK – PEOPLE ARE MY DRUG

 

 “ Phil Cook’s mission is far from complete, but for the first time in his life, it seems to be clear where he’s headed… “

Phil Cook is een uit Chippewa Falls, WI, afkomstige singer-songwriter, banjo speler en pianist. Cook speelde met Justin Vernon speelde in DeYarmond Edison, stond met zijn broer aan de wieg stond van de experimentele folkrock band Megafaun, werkte samen met de Blind Boys of Alabama en met Hiss Golden Messenger. Naast zijn muzikale activiteiten werkt Cook ook aan de Duke University in het Center for Inquiry Based Learning. Hij stelt er begeleidende procedures op voor kinderen die in de basis scholen, wetenschappelijke opdrachten doen. 

De muzikale invloeden van Cook zijn uiteenlopend. Hieronder vallen Bill Evans, Bruce Hornsby, Keith Jarrett, Jerry Douglas, Ry Cooder, Greg Leisz en Bill Frisell. In 2011bracht Cook zijn debuut album ‘Hungry Mother Blues’ uit.

In 2015, als opvolger van ‘Hungry Mother Blues’ [2011], bracht Phil Cook zijn solo album ‘Southland Mission’ uit. Het is een album met verhalen en ervaringen, die Cook met de luisteraar wil delen. De songs zijn pretentieloos en niet bindend. Ze geven de luisteraar de kans zelf te getuigen en zich te bezinnen over hun reis in hun leven. Het album krijgt met ‘People Are My Drug’ deze maand een opvolger. Cook die nu met vrouw en zoontje in Durham, NC, woont, nam op tien dagen de songs op in Wisconsin en North Carolina. Zijn band The Guitarheels bestaat uit JT Bates (drums), Michael Libramento (bas) & James Wallace (piano). Hij kreeg voor de songwriting de hulp van Amelia Meath die samen met hem ”Miles Away” schreef. Het is een eerlijk nummer over de complexiteit van emotionele nabijheid. De nummers op ‘People Are My Drug’ zijn geïnspireerd door zijn familie, vrienden en mensen in het algemeen. "Another Mother's Son" is geïnspireerd door de politieman in Minnesota die Philando Castile neerschoot. Cook schreef een essay over het maken van dat nummer en de behoefte van blanke mensen om actie te ondernemen tegen racisme.

“ “Steampowered Blues” is the first song I wrote for People Are My Drug. I’ve long been drawn to the swing and swagger of New Orleans’ step rhythms. The left-right bass lines get my feet stepping, whereas the drums channel my hip movements and the weightless, carefree melodies often coax my arms from my sides toward the sky. Within my mortal body and experience, this music is my church.”

Naast eigen songs covert Cook ook nummers van Randy Newman (”He Gives Us All His Love”), Ted Lucas (”Now That I Know”) en Allen Toussaint (”Life”).

‘People Are My Inspiration’ is een typisch Phil Cook album. Paul Cook blijft een van die artiesten met een missie. Hij pleit in negen korte nummers voor eerlijkheid en respect. Wederom een Cook plaat die je herkent door het goede buikgevoel.

“ ‘People Are My Inspiration' is a typical Phil Cook album about who and what that inspires him. Cook argues for honesty and respect. Again a Cook album with a gut feeling... “  -  www.rootstime.be

Eric Schuurmans

 

Album track list:
01.”Steampowered Blues” – 02.”Tide of Life” [Lloyd Woodard] – 03.”Miles Away” [and Amelia Meath] – 04.”Another Mother’s Son” [and Kane Smego] – 05.”He Gives Us All His Love” [Randy Newman] – 06.”Now That I Know” [Ted Lucas] – 07.”Tupelo Child” [Michael Taylor] – 08.”Deeper Kind” [Phillip Cook/Michael Perry] – 09.”Life” [Allen Toussaint] – Written by Phil Cook and/or as [noted] ℗ 2018 – Produced by Brad Cook

Album line-up:
Phil Cook: vocs, banjo
JT Bates: drums
Michael Libramento: bass
James Wallace: piano

Discography PHIL COOK:
People Are My Drug [2018] | Southland Mission [2015] | Hungry Mother Blues [2011] |

Artiest info
Website  
 

Label: Thirty Tigers / Bertus / V2

video