MAI KHOI - DISSENT

Mai Khoi…ik ben er vrijwel zeker van dat haar naam u niks zegt en toch mocht deze dame op de koffie bij Barack Obama, toen die in mei 2016 Vietnam bezocht. Dat hij haar naam wel kende en wij niet, had alles te maken met Mai Khoi’s reputatie in eigen land: als er ergens een heilig huisje te vinden is, om tegenaan te schoppen, dan is zij wel degene, die die taak op zich zal nemen: sexualiteit, vrouwenrechten, gelijke behandeling van LGBT-mensen…het is haar allemaal besteed en ze slaagde erin, in een communistisch regime als dat van Vietnam, toch een zekere mate van “vrijheid van meningsuiting” af te dwingen, die in dat nog maar relatief recent herenigde land, redelijk ongezien is.

Voor Mai Khoi begon het muzikantenleven al toen ze twaalf was en in de band van haar vader op huwelijken speelde. Van daaruit kwam ze in contact met allerhande muziekstijlen, zowel Oosterse als Westerse, zodat ze vandaag zowel soul, jazz als blues vermengt met de traditioneel Vietnamees aandoende folk, die de hoofdmoot uitmaakt van de twaalf lange songs, die deze CD rijk is.

De plaat werd live opgenomen, tijdens verschillende “geheime” sessies in de Phusa Lab-studio in Hanoi en met steun van de Noorse vereniging van Componisten in de handel gezet. Als direct gevolg van het verschijnen van de plaat, in februari 2018, maakte Mai Khoi een korte Europese tournee, en aan het eind daarvan werd zij, bij haar thuiskomst in Vietnam, prompt opgepakt en in de gevangenis gegooid. De exemplaren van de C D, die ze nog in haar koffer had steken, werden in beslag genomen, zodat de zangeres meteen met beide voeten terug op de Vietnamese grond gedropt werd en de activiste in haar weer de bovenhand moest nemen op de muzikante, die sindsdien een verbod heeft om nog op te treden.

De muziek op deze “kennismakingsplaat” is in het begin een tikkeltje lastig om vatten: Mai Khoi begeleidt zichzelf op gitaar en “zingt” of “debiteert” haar teksten, onder begeleiding van sax, rietfluit of mondharp een beetje zoals we Björk dat ook zagen doen: redelijk theatraal en dwingend. In “Please Sir” worden de partijleiders gesommeerd de gewone burgers asjeblief een béétje vrijheid te gunnen, in het deels in het Engels gezongen “Cuffed in Freedom” klinkt die rechtmatige bede zo mogelijk nog urgenter: daar zorgt de voordracht van de Zweedse saxofoniste Anna Högberg voor.

“Sisters” laat de meer fragiele kant van de zangeres horen, terwijl “Air Drone” precies brengt wat de titel belooft: de stem van Mai lijkt daarin wat op die van Kate Bush en de fluitklank en- begeleiding volt mooi de akoestische gitaar aan.. Op zo’n momenten, wanneer je als Westerse luisteraar geen jota begrijpt van wat er gezongen of gezegd wordt, maar wel kippenvel voelt opkomen, omdat de muziek je rààkt, merk je maar weer eens wat voor grensoverschrijdende kracht muziek kan hebben. Boeiende plaat van een vrouw met een heel grote boodschap is dit. De boodschap schudt je wakker en sneeuwt de vrouw niet onder.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: Grappa
distr.: PIAS

video