NEEDLEPOINT - THE DIARY OF ROBERT REVERIE

Misschien is de Noorse formatie Needlepoint u wel bekend, voor mij is dit kwartet nieuw, al zijn ze aan hun vierde CD toe. “Ze”, dat zijn in dit geval Bjørn Klakegg, gitarist, zanger en songschrijver, toetsenist David Wallumrød, bassist Nikolai Hængsle en drummer Olaf Olsen, die sinds een zestal jaar actief zijn in een genre dat heen- en weer huppelt tussen Robert Wyatt en Weather Report. Dat noemen we doorgaans fusion of progrock en dat is exact wat je op deze plaat -uit op CD, maar gemaakt op LP-formaat, met een A en een B-kant, waarop negen songs, die samen op 35 minuten afklokken.

De vier heren zijn doorgaans ook in het jazz-idioom bezig en dat is de reden, waarom we de naam van Klakegg herkennen: hij werkte namelijk ook met Knut Reiersrud en Harald Skullerud. David Wallumrød zat ook bij Reiersrud, maar hem kennen we vooral van zijn plaat met Rim Banna en zijn werk met Serena Maneesh, terwijl Olsen flinke tijd bij Tim Christensen aan de slag was. Hængsle zat ook bij Reiersrud, maar vooral zijn lidmaatschap van The Big Bang riep bij ons herinneringen op. Kortom: vier heren met een behoorlijke achtergrond, wagen zich aan een genre dat in grote delen van Europa nog slechts niche-muziek voortbrengt en nauwelijks nog op de radio te horen is, maar, te oordelen naar deze plaat, best nog boeiend kan zijn.

Fraai uitgesponnen gitaarsolo’s, solide baslijnen en complexe maar trefzekere drumpatronen, ondersteund door veelzijdige toetsenklanken ondersteunen de totaal seventies-klinkende vocalen die leuke miniatuurverhaaltjes vertellen. Dat zou ’n samenvatting kunnen zijn, al zou ik er, bij wijze van verdere duiding, nog moeten aan toevoegen, naast de al geciteerde namen van Wyatt en Weather Report, dat ook een Syb Barrett in beeld komt en dat de vocalen, wanneer ze meerstemming worden, bepaald aan The Byrds doen denken, zoals in “All Kinds of Clouds”. De jazz blijft een beetje in de schaduw staan van de mild-etherische melodieën zoals “In My Field of View”.

De songteksten -netjes afgedrukt op de hoes, die overigens een grafisch meesterwerkje is van Rune Klakegg, de oudere broer van Bjørn- handelen over bijzondere figuren, plaatsen en landschappen uit Bjørn’s directe omgeving in Zweden en illustreren op overtuigende wijze waarin een klein plaatsje ook groot kan zijn. De muziek past daar prima bij, al blijf ik een beetje bang dat dit wellicht wel in Scandinavië en Duitsland zal aanslaan, maar je hier bij ons de radiomakers niet warm krijgt voor het genre. Dat is geen kritiek, dat is hooguit een bezorgdheid, want zelf kan ik deze plaat best pruimen, al moet je deze songs wel in de juiste omstandigheden beluisteren. Of liever nog: live op een podium…

(Dani Heyvaert)


Artiest info
   
 

Label: BJK music
distr.: PIAS

video