MEAN MARY - BLAZING

 

“Mean” Mary James werd ons ooit als wonderkind aangeprezen en dat was niet eens toevallig: als je noten kunt lezen, nog voor je woorden kunt lezen, als je op je zevende al vlot banjo, gitaar en viool kunt spelen, dan ben je een beetje ongewoon. Vandaag is Mary een volwassen vrouw en multi-instrumentaliste, die op ruim tien instrumenten uit de voeten kan, maar vooral op de banjo blijft excelleren. Daarnaast is ze, net als mama Jean James, flink in de weer met taal en laat ze al eens een roman op de wereld los. Deze “Blazing” is de soundtrack bij “Hell is Naked”, de nieuwe roman, die moeder en dochter recent uitbrachten en die zich in Hollywood afspeelt. Politieman Warren Roberts wil al eens van de geijkte onderzoekspaden afwijken, maar blijkt daarbij erg efficiënt tewerk te gaan en resultaten te boeken, die de politiehandboeken in het beste geval via lange omwegen hopen te bereiken.

Enfin, actie, spanning, humor en romantiek gaan hand in hand en dat is eender op deze plaat, die aftrapt met een heel mysterieus klinkend “Harlequin”, ingeleid door een folky vioollijn, die het pad effent voor de bijzondere stem van Mary, die je zowel in blues als in country kunt situeren. De banjo-skills worden volop uitgespeeld op “Rainy”, dat de opstap blijkt naar een ronduit fantastisch “Lights, Gun Action”, waarop broer Frank -ook al zo’n hyper begaafde James-telg, heerlijk aan de slag gaat met de 12-snarige gitaar en de electronica de rest doet, om een westernsfeer te creëren en die te koppelen aan een ragfijne melodie, die je regelrecht de bergen van Kentucky in catapulteert, waar je opgewacht wordt met heuse bluegrass en “Sugar Creek Mountain Rush”.

Het traditionele “Rock of Ages”, onnoemelijk vaak gecoverd, krijgt van Mary zowat de ultieme versie mee: slechts begeleid door banjo maakt de gehavende stem van Mary -ooit had ze een verlamde rechter stemband, waar slechts na eindeloos proberen en oefenen, nog enige klank voortkwam- op meer dan treffende wijze deze gospelsong tot de hare. De afwisseling met het huppelende “LA LA Hoopla LA”, waarin “LA” een dubbele betekenis krijgt, kon nauwelijks groter zijn. De daarop volgende titelsong is een nieuw broer-en-zus duet, helemaal in Rodrigo & Gabriela-stijl, waarna de trio formatie met bassist Jim Brown en percussionist Tom Storch een wat droeve “Gone” inzet en Mary helemaal alleen afsluit met “Hell is Naked”, slechts begeleid door een folky akoestische gitaar en ondersteund door een vioollijn, die haar eigen zin lijkt te doen, maar uiteindelijk wel de boel bijeen blijkt te houden.

Als bonus is er de enige track, waarop de “vaste” band van Mary, “The Contrarys”, aan bod komt: “I face Somewhere”, waarvan je hiernaast de Youtube-link vindt, is, noch min noch meer onweerstaanbaar en doet mij telkens weer denken aan het allerbeste van Eurythmics. Heerlijke plaat is dit, maar die roman, daar moet ik toch dringend achteraan….

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Mean Mary / Woodrock Records

video