MAHSA VAHDAT & COSKUN KARADEMIR - ENDLESS PATH

Wellicht zijn de beide protagonisten van deze plaat slechts bij een beperkt aantal “ingewijden” bekend -ze werkten twee jaar geleden nog samen op “The Secret Ensemble”-, maar dat is een bijzonder spijtige zaak. Zangeres en vrouwenrechtenactiviste Mahsa Vahdat heeft het in haar thuisland onder de ayatollahs allesbehalve makkelijk, maar blijft wel volhouden in haar strijd. Dat doet ze niet zozeer door harde woorden te gebruiken tijdens toespraken of bij betogingen, dan wel door telkens weer boodschappen van pure schoonheid te verspreiden via haar muziek. Filmcomponist / zanger / luitspeler Coskun Karademir ligt, bij mijn weten, in het Turkije van Erdogan niet meteen onder politiek vuur, maar ook bij hem is het de schoonheid en de zuiverheid van de muziek en van de teksten, die telkens weer primeert.

Op deze nieuwe samenwerking, geeft het duo, onder de vleugels van het Noorse Kirkelig Kulturverksted, een interpretatie van werk van de13de-eeuwse dichters Rumi en Yunus Emre. Mee in de debatten, zit ook het werk van de Noorse kunstenaar Emanuel Vigeland, in wiens “mausoleum” de plaat werd opgenomen vanwege de bijzondere akoestiek daar: klanken resoneren er tot 14 seconden lang, wat de parelende zang en de klaterende muziekpartijen extra mooi in de verf zet.

Zeggen dat ik iets begrijp van wat er gezongen wordt, zou een leugen van formaat zijn, maar het inlegboekje helpt de luisteraar een flink eind op weg: de oude poëzie wordt in hedendaags Engels omgezet, le leert ook of het om een traditionele melodie gaat, dan wel of Karademir en/of Mahdat ze maakten. Wat er ook van zij: dit is een plaat van immense schoonheid, die je alleen maar over je heen moet laten komen en letterlijk ondergààn: de eeuwenoude poëzie van Rumi en Emre, die elkaar volgens de legende ook één keer fysiek ontmoet zouden hebben, handelt erg vaak over Liefde en over de Weg die Het Leven inhoudt. Met andere woorden: twee thema’s die er altijd al waren en altijd zullen zijn. Zoiets noemen we “universeel”, zeker? De liederen worden mee ingekleurd door heel knap percussiewerk van Özer Özel en Ömer Arslan en af en toe, zoals op “Show Your Face”, een partij ney (dat is die lange herdersfluit, die je zowel in Perzische, Arabische als Turkse muziek aantreft) van Mahdi Teymori.

Dat levert, mede door de bijzondere akoestiek van de opnameplaats en de ragfijne productie van initiatiefnemer Erik Hillestad, een onwerelds mooie plaat op, die maar één voorwaarde vervuld wil zien: je moet hiervoor echt gaan zitten en niks anders omhanden hebben dat de luisteren. Ik probeerde in verschillende situaties onder wisselende omstandigheden, maar dit werkt slechts als je alleen bent en van geen mens gestoord. Mar wat zich dàn aan u openbaart, is werkelijk geweldig en zou ik elk van u willen gunnen: een weldadige regen van hemelse klanken, zoals u die wellicht in tijden niet meer over u heen zal voelen stromen. Schoonheid per vallende druppel….

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label : Kirkelig Kulturverksted
distr.: Xango

video