EFRÉN LOPEZ, STELIOS PETRAKIS & BIJAN CHEMIRANI - TAOS

 


Het is niet voor het eerst dat dit trio samenwerkt: dat doen de drie heren al sinds 2010 en met hun “Mavra Froudia”-CD uit 2011 werkten ze zich in de aandacht en de gunst van menig muziekliefhebber, die al eens een ietsje verder durft te kijken dan zijn neus lang is.

Lopez is een multi-instrumentalist die zowel draailier speelt als “gewone” luit, fretloze gitaar, kopuz (de Kyrgizische luit) en rabab (de afghaanse variant van de luit). We leerden hem kennen via “L’Ham de Foc” en zijn werk met Maria del Mar Bonet en Ross Daly en kwamen zijn naam op talloze platen tegen. Stelios Petrakis is een naam als een klok op Kreta: de man is een van de allergrootsten aldaar en hij speelt niet alleen luit en lier, hij bouwt zelf ook instrumenten en werkte samen met -ook al- Ross Daly en grote broer van de n°3 van het trio, Keyvan Chemirani.

Die Chemirani’s zijn in Iran een heus instituut en de Benjamin van de familie, Bijan, is al evenzeer als de anderen een meester op de zarb of tonbak, die kelkachtige trom, die je bij elk Perzisch ensemble aantreft/ Ook de jonge Bijan, die sedert jaren in Marseille woont, speelde al met Petrakis en met Ross Daly, zodat je alleen maar kunt concluderen dat deze drie heren weten hoe ze hun instrumenten moeten bespelen, maar dat wisten we dus eigenlijk al sinds “Mavra Froudia”.

Op de nieuwe plaat, die opent met “Helicobtir”, wat zoveel als “libel” betekent, spelen de drie een mix van eigen composities: vijf van de hand van Lopez, vier van Petrakis en “Zayandeh” is van Chemirani. Dat nummer is enerzijds een buitenbeentje op de plaat, omdat het voornamelijk drijft op percussie en ritme, maar tegelijk klinkt het voor mij het meest intrigerend: wat je , mits de juiste vaardigheid en muzikaliteit én de beschikking over de juiste instrumenten kunt bereiken met zo goed als alleen percussie, is indrukwekkend. Natuurlijk: de drie kennen elkaar door en door en, zodra Petrakis en Lopez invallen, gebeurt er iets magisch: ritme wordt melodie en melodie wordt een heus lied. Sterk, absoluut zeker, maar dat geldt net zo goed voor de andere stukken die nu eens op middeleeuwse of klassieke leest geschoeid zijn, dan weer varianten van Kretenzische volksdansen worden. Zoiets kun je alleen maar bereiken als je, zoals hier, meester-muzikanten en dito componisten hebt.

Wie zijn muziek graag een beetje van de platgetreden paden wil zien gaan, die zit hier aan het juiste adres en eens te meer wordt duidelijk: er zijn maar drie soorten muziek: goeie, slechte en degene, die je nog niet kent. Hoe langer ik in dit vak zit, hoe sterker ik me realiseer dat die laatste soort de grootste is. Luisteren is de boodschap! Luisteren en heel erg genieten van deze immense pracht.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: Buda Musique
distr.: Xango

video