KAREN TWEED & TIMO ALAKOTILA - MIDSUMMER MAY MONDAY

Met een verleden in bands als Swåp en The Poozies, met credits op platen van Sally Barker tot Kathryn Tickell en Roy Bailey en een curriculum dat intussen zijn vierde decennium ingaat, kun je Karen Tweed alleen maar beschouwen als een van de gevestigde waarden in de Britse folk. Haar accordeonspel en compositorische capaciteiten zijn bij iedereen bekend, die het wereldje ook maar een beetje volgt. Die mensen weten ook dat Karen al bijna twintig jaar op (on)geregelde tijdstippen muziek maakt met de Finse pianist en componist Timo Alakotila, die, als hij niet met Karen’s Finse collega Maria Kalaniëni aan het musiceren is, graag Karen tegenover zich heeft. Zo maakten ze in het verleden al platen als “May Monday” en “Midnight May Monday” en nu is er dus “Midsummer May Monday”.

Dat is een collectie van een dubbel dozijn liederen en dansen, deels geleend, grotendeels door één van beide muzikanten geschreven en vorig jaar opgenomen, hetzij in duo, het zij met de hulp van een aantal gasten, waarvan sommige nogal bekend zijn, ook bij ons: er is violiste Ruth Dornfelt, vooral van bij American Café Orchestra bekend, die op een tiental nummers de boel komt verfraaien, er is harpiste Cathriona McKay, die we zowel solo als met Chris Stout al aan het werk zagen, er is vanzelfsprekend ook fluitist Thomas McElvogue, met wie Karen onlangs ook de CD “Luckpenny” uitbracht en van Finse zijde komen bassist Timo Myllykangas, wiens “Music for Jet Lag” we altijd erg fijn vonden. Aan de gitaarkant zijn er Petri Hakala, een kerel die niet alleen Finse folk speelt maar ook bluegrass en die we ooit met de geweldige Kimmo Phjonen aan het werk zagen in de groet Ottopasuuna en tenslotte de ons onbekende Jyrki “Speedy” Saarinen.

Om helemaal volledig te zijn: ook het Felis Quartet speelt strijkers op één nummer en trompettist Shanti Paul Jayasinha, die te horen valt op platen van zowel Oumou Sangaré als Vanessa Mae en die ook al op de vorige samenwerkingen van Karen en Timo van de partij was. Met zulke verzameling talen kun je niet eens een slechte plaat maken, al zou je dat willen en slecht is deze CD dan ook allerminst geworden. Wel is ze heel gevarieerd en krijg je zowel heuse tango te horen, zoals op “Rannalla” als klassieke Britse folk, zoals op de vierdelige suite rond Séan Ô Riada’s hymne “Mna Na Nèireann”. Alles samen betekent deze plaat een uur heerlijk luisterplezier voor folkliefhebbers: vlekkeloos gespeeld, goed geselecteerd en fijntjes uitgebalanceerd met een perfect evenwicht tussen oud en nieuw.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
TIMO ALAKOTILA  
 

label : Akero
distr.: Xango

video