ZORITA - APHRODITE

Beste lezer, ik moet u iets bekennen: ik heb de voorbije dagen maar één CD beluisterd en herbeluisterd en nog maar eens de repeatknop ingedrukt en nog een keer herbeluisterd: “Aphrodite” van de mij tot twee weken geleden compleet onbekende band Zorita. De acht heren blijken hun thuisbasis te hebben in Amsterdam, al zit er een Spaanse Brusselaar in de band -hij geeft er trouwens zijn naam aan, want hij heet voluit Carlos Zorita Diaz- en een Vlaamse trompettist, die Thomas Geerts heet en die we ook kennen van bij het Amsterdam Brass Quintet. Maar dit alles terzijde: we moeten het hier hebben over de tweede plaat van dit gezelschap en die heeft me, zoals hierboven al mag blijken, redelijk omver geblazen vanwege de diversiteit van de nummers, de heerlijke arrangementen en de overgave waarmee alles kennelijk ingezongen en ingespeeld wordt.

De opener van de plaat, “Calliope”, kan je, zonder al te zeer te vloeken, onder de noemer “luisterlied” of pop klasseren, met van die fijne Dawes klanken en een bijzonder leuke Afrikaanse gitaar en “Wachten op morgen” heeft een heel fijn reggaearrangement, inclusief trombonepartij, waarbij het je niet zou verbazen, als je plots Henny Vrienten zou horen zingen. En vanaf dan gaan echt alle registers open: “The Girl with the Wooden Crown” begint op Zuid-Afrikaanse chant-wijze, waarna een drums en banjopartij de zaken overnemen en je zo de Appalachians induikt,maar dan aangevuld met slide gitaar en een blazerssectie, die je van je sokken euh…blaast. Blues-met-bluegrass, zoiets. Volgt dan: de titelsong, waarop de club aangeeft hoezeer ze op verschillende instrumenten onderlegd zijn: er zijn alweer die blazers, maar ook de toetsen van Jarne van Es en de gitaar van Joost Abbel spelen hier een grote rol. Het nummer zelf zou niet misstaan in een theaterstuk en meer dan eens moest ik bij het beluisteren hiervan ook aan de grote Ian Dury denken.

“La Vedette” is dan weer pure Thomas Fersen: zoals Diaz hier op sublieme wijze vocaal en in de arrangementen uit de hoek komt, dat doet heel erg aan Fersen of aan Stephan Eicher denken, terwijl “Carnaval des Carcasses” geen enkele moeite doet om de bewondering voor Calexico onder stoelen of banken te steken. “The Silver Dagger” is dan weer zuivere folk, maar dan in een hedendaags jasje. Het afsluitende duo is ronduit indrukwekkend: “Inside Your Head”, met zijn wiegende wisselwerking tussen blazers en orgeltje en afsluiter “Zomerdromen”, dat de plaat op subtiele wijze neerlegt en zonder twijfel bij Esmée Bos past. Waarmee een eind komt aan een tripje van veertig minuten, muzikaal ondersteund door een heel straffe band, die ruim dertig instrumenten beheerst, een plejade aan genres de baas kan en dermate veelzijdig is samengesteld, dat ik me niet schaam om dit onder de noemer “wereldmuziek” te rangschikken, al hoeft dat dan weer niet beperkt te zijn tot salsa, son of soukous: dit is wereldmuziek uit West-Europa en ze is angstwekkend indrukwekkend!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label: Rosita Records

video