ANDRÉS DE JEREZ & SAMUELITO - ARAÑANDO EL ALMA

Als ik het zo even bekijk, krijgen we niet echt vaak de gelegenheid een heuse flamencoplaat onder de aandacht te brengen en nochtans is dat een genre, dat tegenwoordig weer hoge toppen scheert, doordat een hele nieuwe generatie zangers en gitaristen de weg naar studio en podia gevonden lijkt te hebben. Voorlopig doen we het nog even met een mix van beide: cantaor Andrés de Jerez zit midden in zijn vijftiger jaren en is, in de loop der tijden, geëvolueerd tot een immens inventieve zanger en een vertolker / verteller hors catégorie: bij hem zijn emoties in goede handen en hij kan alles met zoveel puurheid vertolken, dat het bij de luisteraar echt binnenkomt, al begrijp je niet of nauwelijks Spaans. Samuelito van zijn kant, is een geval apart: hij is nauwelijks 24, is een echte Fransman, geboren in Caen, heet volgens zijn identiteitskaart Samuel Rouesnel en raakte al op z’n vijfde of zesde verslingerd op gitaarmuziek in het algemeen en flamenco in het bijzonder, ging klassieke gitaar studeren en is vandaag uitgegroeid tot een van de allergrootste talenten van het genre.

Beide heren ontmoetten elkaar in 2014 op het flamencofestival van Mont-de-Marsan, raakten bevriend, traden af en toe samen op en gingen in 2017, middels een crowdfunding, de studio in voor wat deze CD zou worden: een ode aan de flamenco puro, waarin zowel de intuïtieve aanpak van Andrés als het technische meesterschap van Samuelito aardig in de verf gezet worden. Die studio was overigens niet de eerste de beste: het is in de Ferber studio in Parijs, dat de opnames plaatsvonden onder leiding van Jean-Louis Solans en met de steun van drie fijne palmeros, met name Isidoro de Jerez, Juan Manuel Cortes en Dani Barba, die zorgen voor de gekende aanmoedigingskreten, vingerknippen en handklapjes.

Dat levert een heel knappe plaat op, met net geen 50 minuten vol bulería, fandango, taranto, rumba, tango en soleà: indringende zang van een stem, die je alles behalve “gepolijst” kunt noemen, maar die net daardoor zo overtuigend klinkt, Je voelt aan alles dat Andrés meent wat hij zingt en dat zijn nogal vaan niet meteen de meest opbeurende dingen -flamenco handelt erg vaak over miserie, verdriet en armoe-, maar door de vertolking, komt datgene wat de zanger voelt ook letterlijk binnen bij de luisteraar.

Voor een beginner als ik, leek het tot voor kort, dat de gitarist eigenlijk zomaar wat vingervlugheid stond te etaleren, maar wat ik even geleden al ontdekte en vandaag met deze plaat bevestigd zie, is het echte samenspel tussen beiden: ze jagen elkaar op of doen net het tegenovergestelde en geven elkaar de nodige rust. Wil je een beeld krijgen van wat de niet-toeristische versie van de Flamenco vandaag voorstelt, dan kun je, zo denk ik, niet om deze plaat heen: de krast en kerft in je ziel, ze knijpt en streelt tegelijkertijd: ze is bijzonder puur en dus bijzonder aanbevolen!

(Dani Heyvaert)


Artiest info
Website  
 

label : Buda Musique
distr.: Xango

video