HECTOR GUERRA - DESDE EL INFIERNO

Het mag een klein mysterie heten, waarom Hector Guerra hier bij ons niet allang meer bekendheid geniet. Deze in Andalucia residerende kerel, zoon van eenBoliviaanse vader en een Spaanse moeder, levert immers met deze “Desde El Infierno” het sluitstuk af van een heerlijke trilogie, waar hij al zes jaar geleden met “Amor” de aftrap van gaf. Drie jaar geleden was er “Gracias port Existir” en nu dus de slotepisode, die een muzikaal geëvolueerde muzikant laat horen, die de verschillende genres, die hij op zijn reis door rap- dancehall-en hiphopland tegenkwam.

De echte, fysieke reis, die met de trilogie gepaard ging, liep langs drie geïsoleerd levende volkeren in Mexico: de Purépecha, die in de wouden van de staat Michoacán wonen, de Wirrarikas, die je in de woestijn van Wirikuta vindt en de Comcáac, een woestijnvolk uit Sonora. Guerra ging bij de volkeren wonen, legde contact met hun sjamanen, verdiepte zich in hun levenswijze en filosofieën en nam deel aan een aantal van hun bijzondere rituelen. Dat die rituelen haast altijd een contact met de voorouders nastreven en al even vaak verband houden met de dood, dat weet ondertussen iedereen, die al eens wat Mexicaanse literatuur gelezen heeft, een film van ginds gezien heeft of een schilderijententoonstelling rond Mexicaanse kunst bezocht.

Guerra, die zo’n vijftien jaar geleden door Public Enemy onder de vleugels genomen werd en later in Madrid de interessante groep Pachamama Crew oprichtte, verhuisde in 2011 naar Mexico om van daaruit aan een solocarrière te werken en daarvan is de trilogie, die hij hier afrondt, dus het eerste en behoorlijk indrukwekkende resultaat. De vorige twee delen leverden hem een paar regionale hits op, maar deze nieuwe is vooral een heel hecht, consistent werkstuk geworden, waarop Guerra, in zijn eentje of in allerhande samenwerkingsverbanden een klein uurtje nogal unieke dingen etaleert.

Zo mixt hij naadloos de chants van de sjamanen door zijn eigen nummers en brengt hij, samen met de grote Alberto Pedraza een geweldige remake van diens “La Cumbia Callejera” en “La Cumbia del Cuervo” . Andrés Flores, zowat de vader van de “son jarocho”, de muziek van de naar de USA geëmigreerde Mexicanen, is er met “No Hay Casualidad”, de opkomende grote sterren uit Los Angeles, Las Cafeteras, doen mee op “La Reina de Los Angeles”, de Chileense rapster Mariel Mariel is het hoofdpersonage in “Vida”, waarvan we de video hiernaast meegeven en DJ Aztek 732 is te gast op “U.S.A es Mexico”. Er zijn nog meer samenwerkingen op de plaat, maar die moet u vooral zelf gaan ontdekken op dit simpelweg magistrale schijfje. Of beter nog: doe jezelf een plezier en beluister in één moeite ook maar de eerste twee delen van de trilogie. Hector Guerra is namelijk een van de meest boeiende jonge artiesten die we de voorbije tijd zagen opduiken en die erin geslaagd is zijn wereld, die totaal niet de onze was, fraai naar hier te vertalen. Klasse!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label : Kasba
distr.: Xango

video