TRAINMAN BLUES - TRAINMAN BLUES

 

De samenwerking tussen de Ierse singer-songwriter Richard Farrell en de producer van diens eerste solo album, de Deen Laust Nielsen, resulteerde in het oprichten van de band Trainman Blues. Farell is een artiest die de Blues uit al zijn poriën ademt en in het bezit is van een bijzonder aantrekkelijke , soulvolle Bluesstem terwijl Laust Nielsen ,naast producer, ook een fantastisch bassist is, wiens reputatie de Deense bluesscene reeds lang overstegen is. Zij worden op dit titelloze album aangevuld met gitarist Ronni Boysen, drummer Thomas Crawfurd.

De tien nummers die we op “Trainman Blues” te horen krijgen werden allen geschreven door Farrell maar evenzeer wordt Nielsen aangehaald als mede auteur al was het maar om zijn talent om inventief gebruik te maken van zijn studio-mogelijkheden. En dat maakt het nou allemaal net zo boeiend. De cover alleen al laat iets vermoeden: Farell, zittend op een kruk met naast hem twee hoezen van elpees. Met een vergrootglas ontwaar je hier albums van Muddy Waters (“Father And Sons”) en Son House ("The Legendary Son House - Father of the Delta Blues"). Op de achtergrond een voorbijrijdende trein.

Het lijkt wel of men een reisje door die oude bluesmuziek wil insinueren maar het beloftevolle ontwerp wordt niet volledig ingevuld met wat men te horen krijgt. De zang en de baslijnen krijgen een prominente rol toebedeeld en op zich is daar niets mis mee maar de songs liggen niet in het genre dat je zou verwachten. De ingetogen drums en het wel zéér subtiele gitaarspel vraagt inspanning van de luisteraar. De makkelijkste nummers zijn diegene waar wat extra’s te noteren valt zoals bijvoorbeeld “Wholesome Treat” met uitstekend Bluesharp bijdrage van gastmuzikant Nisse Thorbjorn. Het gehaal van de plaat kabbelt rustig voort en is eerder een uitstekende achtergrondmuziek dan wel pareltjes die dienen ontgonnen te worden.

De sfeer van oude Bluesmuziek valt nergens te ontwaren en hoogstwaarschijnlijk was dat ook niet de bedoeling van de heren. Hier overheerst een eerder zweverig sfeertje, slechts hier en daar wat onderbroken door wat heviger werk. Net daar vallen voor ons de beste nummers te noteren, zoals “Hard Times” en afsluiter “Tree Of Life” mogen aantonen. Wij kunnen besluiten dat dit een pretentieloos album is geworden van uitstekende muzikanten.

Luc Meert

 

10 cd's te winnen!

Wil je daar kans op maken, dan mail je ons gewoon even:
je naam, je adres en de vermelding
:TRAINMAN BLUES
Binnen een aantal weken wordt uit alle inzendingen de gelukkigen getrokken.
Wij hopen dat u massaal Rootstime - hier - zult mailen
De winnaars worden per mail verwittigd.

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Straight Shooter Records

video