FRODE KJEKSTAD - A PIECE OF THE APPLE

Deze muziek behoort tot mijn zogenaamde “hidden pleasures”, maar eigenlijk schaam ik me er helemaal niet voor om graag te luisteren naar de zogenaamde tenor-orgel jazz uit de jaren ’60, de Prestige lp “Cookin’Together” van Red Holloway with The Brother Jack McDuff Quartet behoort nog steeds tot mijn all-time favorites, bluesy en swingend, gewoon lekker dus. Daarom luister ik ook met veel plezier naar deze cd van Frode Kjekstad, hij is een topgitarist uit Noorwegen, hij behoort absoluut niet tot de Scandinavische school van “cool jazz”, nee je kunt hem vergelijken met de helden uit de souljazz, zoals George Benson, Grant Green, Bill Jennings en Kenny Burrell. Frode behoort in ieder geval tot de Europese top in het genre soul-jazz. Hij wordt hier begeleid door drie muzikanten uit New York die ieder voor zich gepokt en gemazeld zijn in hun professie, Mike LeDonne op orgel, Eric Alexander op saxofoon en drummer Joe Farnsworth. Deze muzikanten zijn echte veteranen die de hele wereld zijn rondgereisd en hebben samen gespeeld met de crème de la crème in de jazzmuziek.

Het repertoire bestaat uit vijf nummers van Kjekstad, drie standards en “Cold Duck Time” van Eddie Harris uit zijn top album ‘Les McCann and Eddie Harris Live at the Montreux Jazz Festival”. Titelnummer “A piece of the Apple” opent het festijn, een groovy nummer met een vlammende gitaarsolo van Frode, “Matala” is van hetzelfde laken een pak, alleen ligt het tempo hier nog hoger, Frode heeft een typerend bluesy geluid en zijn snelheid en ideeën rijkdom is fabuleus. Eric’s sax scheurt en jubelt in de beste Ike Quebec traditie en de hammond van LeDonne vervolmaakt het geluidsbeeld van echte onvervalste soul-jazz. “Not while I’m around” van Stephen Sondheim is een smeuïge ballad met gevoelvol spel van Frode. Standard “That’s all” wordt meestal gespeeld als een ballad, maar hier ligt het tempo aanmerkelijk hoger en wordt het een medium swinger. “Cold duck time” krijgt hier een perfecte uitvoering met Frode op elektrische gitaar i.p.v. Les McCann op piano, het blijft een topnummer. “My shining hour” kent vele uitvoeringen, variërend van Frank Sinatra tot John Coltrane, hier ligt het tempo weer hoog en spat de energie eraf. “Invitation ”een andere standard wordt hier vertolkt als een langzame ballad met een mysterieuze bijna onheilspellende sfeer , Frode laat hier weer horen wat een fraaie sound hij heeft. Afsluiter “The lone ranger” van Frode is een volmaakte uitsmijter met alle vier muzikanten in een hoofdrol en Frode als een soort van reïncarnatie van Wes Montgomery, oef, hierna kun je alleen maar lachen als je mijnheer Bonamassa bezig hoort.

Een feest voor de oren, liefhebber of niet, retro? Misschien, maar sommige muziek mag altijd blijven.

Jan van Leersum.

 


Artiest info
Website  
 

Label : Losen Rec.
Distr. : New Arts Int.

video