JOHN BEASLEY presents MONK’ESTRA vol. 2

Thelonius Monk was one of a kind, and so is John Beasley. He hears things in Monk’s music that no one imagined ! And he can make an orchestra sing like an uncaged bird (Quincy Jones). John Beasley (10/10/1960), Amerikaanse componist, pianist, orkestleider, producer en arrangeur heeft opgenomen en gespeeld met Miles Davis, Steely Dan, Chaka Khan, James Brown , Dianne Reeves, Freddie Hubbard, Sérgio Mendes en vele anderen. Opgegroeid tussen muzikanten leerde hij veel instrumenten te bespelen zoals trompet, hobo, drums, saxofoon en fluit. Zijn vader was pianist en fagottist in het Ft.Worth Symphonie Orch. John zou ook in de klassieke muziek gaan, maar nadat hij van zijn vader een plaat van jazzpianist Bobby Timmons kreeg, wilde hij jazz spelen. Hij kon een studiebeurs krijgen voor hobo aan het beroemde Juillard conservatorium, maar hij wees het af en begon met piano gigs in het café circuit, na een paar jaar was hij zover dat hij gevraagd werd door en op tournee ging met mensen als Freddie Hubbard en Sérgio Mendes. Beasley is het voorbeeld van een muzikaal wonderkind, op 14-jarige leeftijd schreef hij jazznummers voor de University of North Texas Jazz Band, via Jimmy Lyons belandde een compositie bij Stan Kenton die het opnam in zijn repertoire. Behalve zijn samenwerking met diverse jazzgrootheden deed hij sessiewerk in Hollywood, schreef voor t.v. shows, hij werd een zeer geslaagd componist voor t.v. en films.

John Beasley heeft inmiddels 11 albums uitgebracht onder zijn naam, maar bij MackAvenue kon hij eindelijk zijn lang gekoesterde wens ten uitvoer brengen, hij vormde een 15-koppige big band genaamd Monk’estra die alle finesses en geraffineerdheid van Monk’s muziek met nieuwe arrangementen te lijf ging. Na de eerste Monk’estra, genomineerd voor een grammy en buitengewoon positief ontvangen door pers en publiek, lag het voor de hand dat er een vervolg zou komen en hier is deel twee. Net zoals in deel 1 gaat het hier niet om een letterlijke vertolking van Monk’s composities, nee Beasley heeft totaal nieuwe arrangementen gemaakt en er ook zijn eigen draai aan gegeven. Het nummer “Evidence” is ondanks de typerende frasering van Monk in wezen een rechtstreekse bewerking van de standard “Just you, Just me” . In de versie van Beasley wordt het een driedelige suite gekenmerkt door een elastieke timing, het tempo neemt toe en zakt daarna weer in. Het eerste deel geeft de melodie weer, na een mijmerende baspartij van Benjamin Shepherd begint het tweede deel met een wervelende solo van het nieuwe sax fenomeen Kamasi Washington die hier een gastrol vervult en hoe ! Het laatste deel varieert ook in tempo, het begint met een walsritme dan gaat het over in een 4/4 ritme met een solo op trombone van Conrad Herwig, ook een gastspeler. Zo vergaat het ook andere Monknummers , “Crepuscule with Nellie” een liefdesverklaring aan Thelonius’ vrouw (afgeleid van crèpsecule, het franse woord voor schemering) ondergaat hier ook een gedaantewisseling, de bluesy melodie krijgt een eigen karakter door de vertolking op klarinet van Bob Sheppard en de viool van Regina Carter. Het minder bekende “Brake’s Sake” bevat een heuse rap door Dontae Winslow. “Pannonica” is voorzien van een funky bossa- nova ritme, in “Dear Ruby” is er een vocale bijdrage van Dianne Reeves en in “Criss Cross” laat percussionist Pedrito Martinez de muziek swingen. Hoe Monk zou reageren op deze vertolkingen blijft een vraag, maar zijn muziek is tijdloos en blijft dat ook, aanpassingen, toevoegingen e.d. veranderen daar niets aan. De muziek blijft spannend en de aparte klankkleur van het Monk’estra , o.a. door het veelvuldig gebruik van houten blaasinstrumenten , zoals klarinet en basklarinet, geeft het iets extra’s.

“My father would have approved your arrangements for Monk’estra because he wrote these compositions for musicians to take it and improvise on them. You’ve kept his compositional integrity. You’re carrying on this tradition. Anybody that has a love for my father’s music and has put in time like you havewith his music has my admiration” (T.S. Monk)

Bezetting :
Trompet : Bijon Watson, Jamie Hovorka, James Ford, Brian Swartz, Brandyn Philips. Trombone : Francisco Torres, Wendell Kelly, Ryan Dragon, Steve Hughes, Ido Meshulan. Houtblazers : Bob Sheppard, Danny Janklow, Tom Luer, Thomas Peterson, Adam Schroeder, Alex Budman. Piano, synthesizer : John Beasley. Akoestisch/el. Bas : Ben Shepherd. Drums Terreon Gully, Gene Coye.
Gasten : Kamasi Washington (ts), Dianne Reeves (vcl), Regina Carter (vln), Conrad Herwig (tbn), Dontae Winslow (rap) en Pedrito Martinez (perc.)

Jan van Leersum


Artiest info
Website  
 

Label : Mack Avenue
Distr. : New Arts Int.

video