ORCHESTRA EXOTICA - PLAYS MARTIN DENNY

Ik weet echt niet of ik voor de jonge lezertjes de figuur van Martin Denny moet voorstellen, maar ik ben een beetje bang van wel. Een poging dus: Denny werd een dikke eeuw geleden in New York geboren, studeerde klassieke muziek en werd al op behoorlijk jonge leeftijd geraakt en geboeid door de latin ritmes en begon instrumenten uit alle hoeken van de wereld te verzamelen.

Toen hij, na het einde van WO II gedemobiliseerd werd, ging hij compositie studeren en begon gaandeweg stukjes te schrijven, waarin hij de instrumenten uit zijn collectie op de voorgrond zette. Daarnaast bewerkte hij muziekjes van onder andere Lex Baxter, een gelijkgestemde ziel, die de vaandeldrager was van de “easy listening”-muziek en die muziek van Baxter was gevonden vreten voor de componist-arrangeur Denny en hij maakte heel vaak gebruik van nummers van Baxter o zijn eigen ideeën vorm te geven. Op die manier had hij tegen het eind van de jaren ’50 zowat eigenhandig een nieuw genre uitgevonden, dat gemeenzaan “exotica” genoemd werd.

Hier bij ons hebben we een eigen Martin Denny rondlopen, in de persoon van Pierre Vervloesem, man van heel veel muziekjes, maar vooral bekend van Flat Earth Society en het liet zich raden dat Bruno Vansina, toen die zich in 2013/14 bij Denny ging bevoorraden voor het maken van de muziek bij een schimmenspel voor de school van zijn zoon en later door Teun Verbruggen gevraagd werd voor een theatervoorstelling met live-muziek, getiteld “Het Serpent”, een stuk dat later herwerkt werd tot “Maité, het meisje en de vogel”, vroeg of laat bij Vervloesem zou uitkomen. De puzzelstukjes vielen langzaam maar zeker in elkaar, nadat Vervloesem de Les Baxter-muziekjes, die door Martin Denny bewerkt waren en door Bruno Vansina gebruik, op zijn beurt ging herwerken en wat vandaag op CD verschijnt, is de neerslag van dat proces.

Op één schijf krijg je de studioversie van de songs, gaande van het alom bekende “Misirlou”, dat door al te veel mensen aan Dick Dale wordt toegeschreven, maar eigenlijk een Grieks nummer van het begin van de 20ste eeuw is, over de van Baxter bekende “Stone God” en “The Left Arm of Buddha” tot Denny’s eigen “Jungle Madness” en “Cobra” en Charles Wollcott’s “Llama Serenade”. Allemaal nummers, die je, bij nadere beluistering, al wel eens in een tekenfilm tegenkwam, maar waar je de titel niet meteen van kent. Vansina bespeelt fluit, sax, glockenspiel, synths en melodica, Vervloesem doe alles wat denkbaar is met zijn gitaar en Frank Van Eyken voegt vibrafoon en marimba toe. Die drie hoor je ook op de bonus-CD, waarop je vijftien nummers uit de live-voorstellingen van “Maité…” geserveerd krijgt. Voor de studioplaat werd bijkomend een beroep gedaan op niet meteen de kleinste jongens van onze jazzwereld: Kobe Proesmans op percussie, Simon Segers op drums, Filip Vandenbril op bas en Peter Vandenberghe op toetsen.

Die heren samen, leveren een ongemeen knappe plaat af, waarvan je zowel de live- als de studioversie keer op keer met plezier beluistert. De sound van de Disneyfilms, waarmee je deze muziekjes associeert, werd naar onze eeuw opengetrokken en de muziekjes op zich, tja, die zijn gewoon tijdloos. Zelf zag ik de voorstelling nog niet, maar ik ken iemand die ze wel zag en die medeteen daarna opbelde om te vertellen wat voor belevenis hem ten deel was gevallen. Ik denk dat ik maar eens de agenda’s van enkele culturele centra ga uitpluizen, op zoek naar een reprise. Tot het zover komt, blijf ik met veel genoegen naar deze bijzondere dubbelplaat luisteren!

(Dani Heyvaert)

Artiest info
Website  
 

Label: Off-record Label

video