WILLIAM SOUFFREAU - TOBACCO FIELDS

In de platenbeurzen zal het wellicht onbegonnen werk zijn om al speurend nog een vinylplaat van de band ‘Irish Coffee’ te vinden, die immers nog van vorige eeuw dateert. Het zal ongeveer een halve eeuw geleden zijn dat de singer-songwriter uit Erembodegem, die een hekel had aan algebra en basketbal, zijn ultieme roeping vond. Liever dan de schoolbanken trok hij op met muzikale vrienden, waarmee hij een bandje vormde. Na ‘The Blue Jets’, opgericht in 1960, vervolgde zanger/gitarist William F. Souffreau zijn carrière als bezieler van de progressieve rockband ‘Irish Coffee’, oorspronkelijk onder de naam ‘The Voodoo’. Het werd het begin van een lange avontuurlijke reis die steeds om de muziek heen cirkelde, ook toen het ‘Irish Coffee’ collectief zich onder andere formaties als ‘Irish Coffee II en III’ presenteerde. Tussendoor ging William F. Souffreau soms solo en bracht hij onder eigen naam een reeks albums uit waarbij hij zich steeds wist te omringen met gedreven allround muzikanten, o.a. ook met de ‘Moonlovers’. Daarnaast werkte hij samen met o.m. Philip Catherine en Dave Peabody, wat nogmaals zijn veelzijdigheid aantoont.

Die veelzijdigheid blijkt ook uit de muzikale variatie op dit album, waarin zowel rockabilly als rock-'n-roll zich op natuurlijke wijze verzoenen met funky en stevige rock. In het laatste ‘This Town’ geeft de contrabas zelfs een jazzy ritme mee. Ook op dit album krijgt Souffreau het gezelschap van een select clubje gastmuzikanten zoals o.m. Steven Janssens, Kloot Per W, Jan Blieck, JM Aerts en Walter Broes, allen gitaristen. Jan Oelbrandt begeleidt met pedalsteel en Jan Hautekiet op piano. De ritmesectie met Dieter De Mits op bas en Gert Meert op drums zorgen voor een aanstekelijke groove. De liefde voor zijn stad meandert als een vloeiende lijn doorheen de songs met soms autobiografische randjes. Bijvoorbeeld over het uitgangsleven in de carnavalsstad Aalst, soms bevolkt door bizarre figuren zoals in het visueel sterke, gruizig rockende ‘Walking The Dog’. Of over de gedeelde herinneringen met muziekmaten in de stamkroeg hetzij muziektempel zoals in het reflectieve ‘El Gringo’. In het lijzig gezongen ‘Good Ol’ Boys’ schemert zelfs vage melancholie door over het verglijden van de tijd.

In het haast toornige ‘Crazy Old Town’ klinkt echter een soort woede door omwille van de zich inzettende vervreemding. Ook rebelleert de zanger in het hypnotische ‘Going Back’ tegen de afgevlakte muziekgenres op de radio, waar originaliteit of diepgang ver te zoeken is. Droevige herinneringen krijgen eveneens een plaats, zoals in het zielsmooie en broeierige ‘The Blues’, met Oelbrandt op slidegitaar, waarin blijkbaar een dramatische gebeurtenis uit 1974 nog nawerkt tot op heden. Tussen de uptempo rockende nummers zit nog het heerlijk rockende voodoo-achtige ‘Every Story’ met een grimmige ondertoon, waarbij ook de bas van Frank Cooreman onder de huid kruipt en fascineert. Indien dergelijk meesterwerkje dagelijks op de radio zou worden afgespeeld kan dit als een soort eerherstel gelden aan kwalitatieve te weinig gedraaide muziek. De songschrijver voegt bovendien zijn teksten bij in een verder mooie artistieke vormgeving, dankzij het talent van Williams dochter Alison. Dit album is eens te meer een ‘Masterpiece’, zoals ook de naam van de single waarmee de hardrocker een halve eeuw geleden een eerste hit scoorde. De voorstelling gaat door in Aalst op 30 september.

Marcie

Release: 13 October 2017

 

William F. Souffreau - Tobacco Fields - albumvoorstelling
za 30 sep 2017 // 20:00 > 21:50 // De Werf Cultuurcentrum Aalst

 

 

Artiest info
Website  
 

Info: Starman Records
Distr. : Suburban / Bertus

video