LEE ANN WOMACK - THE LONELY, THE LONESOME & THE GONE

 

Eigenlijk weet ik ook niet hoe het komt, maar tot een paar weken geleden leek het mij vanzelfsprekend de muziek van Lee Ann Womack te mijden. Om god weet welke reden associeerde ik haar immers altijd met met een soort country, die in Cashville gemaakt wordt en waarmee liefhebbers van “echte” rootsmuziek als ondergetekende totaal niet vereenzelvigd willen worden.

Die houding begint stilaan op een vergissing te lijken, aangezien de nieuwe -haar debuut voor ATO Records- sinds hij een drietal weken geleden zijn weg naar onze brievenbus vond, menige draaibeurt mocht genieten en zich langzaamaan ontvouwde tot een rijke, gevarieerde, soulvolle plaat. Dat die voornamelijk draait rond de stem van Lee Ann, mag geen verbazing wekken: dat is namelijk een heel fraai exemplaar, dat bij momenten het midden houdt tussen die van Mavis Staples en Dolly Parton.

Dat ik Lee Ann “spontaan” in Nashville situeerde, zal wel zijn redenen hebben, maar je hoort, ondanks haar jarenlange verblijf in die stad, nog altijd erg goed dat ze Texaans van afkomst is. Die “grawl” in de stem, weet u wel… De nieuwe plaat werd overigens in Houston, Texas opgeefmen in de legendarische Gold Star studios, die vandaag herdoopt werden tot SugarHill en waar George Jones in 1959 het origineel opnam van “Take The Devil Out of Me”, dat hier de plaat afsluit. Naast die klassieker uit de country, zijn er covers van het oerklassieke “Long Black Veil” en van “He Called Me Baby” van Harlan Howard. Daarnaast schreef Lee Ann mee aan het grootste deel van de overige tracks: met Waylon Payne en/of Adam Wright maakte ze opener “All The Trouble”,”Sunday”,”Hollywood”, “Mama Lost Her Smile”, “Wicked” en de titeltrack.

Ook Brent Cobb deed een flinke duit in het zakje, door “Bottom of the Barrel” te schrijven met Jason Saenz en “Shine On Rainy Day” met Andrew Combs, terwijl “Talking Behind Your Back” dan weer van de hand is van Dean Dillon en Dale Dodson in samenwerking met Lee Ann zelf. Dat betekent dus dat we hier met heuse schrijversteams te maken hebben én met welgekozen covers en het resultaat daarvan mag er absoluut zijn: Lee Ann zingt heel doorleefd, de songs zijn danig verschillend van opbouw en arrangementen, waaruit je toch voornamelijk de soul als hoofdingrediënt onthoudt, al komt ook de moderne country geregeld om het hoekje kijken.

Of deze plaat tot de beste van de lange carrière van Lee Ann behoort, kan ik dus niet beoordelen. Dat het een bijzonder knappe plaat is, dàt kan ik u dan weer wel garanderen. Voor mij een absoluut, erg aangename verrassing, die echter één risico inhoudt: het zou wel eens kunnen dat ik me geroepen voel om naar de back catalogus van Lee Ann Womack te gaan zoeken. Risico voor de portemonnee dus…

(Dani Heyvaert)

 

 

Artiest info
Website  
 

Bandcamp

Label: ATO Records
distr.: PIAS

video