RAUL MIDÓN - BAD ASS and BLIND

 

Raul Midón (1960) geeft met de titel “Bad Ass and Blind” van zijn nieuwe cd duidelijk aan waar hij staat, hij is een “bad ass” multi-instrumentalist, een groot songwriter, een goede zanger met een bereik van bariton tot falset en ook nog een kei in het simuleren, vooral van trompet. Midón is van geboorte blind, dus het getuigt wel van enige moed om ook dit te duiden in de titel vermits niemand te koop loopt met zijn handicap. Midón is echter niet uit op medeleven, zijn muziek straalt altijd kracht, optimisme en virtuositeit uit, ook op dit nieuwe album. Dit is alweer zijn negende , ondanks alle kwaliteit of misschien wel mede daardoor is hij nooit echt commercieel doorgebroken. Afkomstig uit New Mexico en met Argentijnse/Afro-Amerikaanse roots is deze voormalige achtergrondzanger (Shakira, Jose Feliciano, Julio Iglesias) inmiddels zelf een ster geworden. Zijn grote doorbraak dateert van 2005 met het album State of mind met medewerking van zijn idool Stevie Wonder en Jasom Mraz. Herbie Hancock nodigde hem uit op zijn album Possibilities en zo is zijn naam wel gevestigd. Op zijn vorige cd Don’t Hesitate uit 2014 deden beroemdheden mee als Marcus Miller, Richard Bona en Dianna Reeves, hier is de fameuze jazztrompettist Nicholas Payton te horen. De ritme tandem bestaat op het overgrote deel van de nummers uit Richard Hammond (el.bs) en Lionel Cordew (drs), ook zijn te horen Gerald Clayton, Jean-Philippe Rykiel en Frederico González Peña op piano cq. Keyboard, Joe Sanders (ak. bs) en Gregory Hutchinson (drs). Raul Midón is vocaal te horen, op akoestische en elektrische gitaar en met computer programming.

In het openings- en titelnummer Bad Ass and Blind nodigt Raul de luisteraar uit met hem mee te gaan op een muzikale reis, het ritme en de melodie zorgen onmiddellijk tot vingerknippen en mee neuriën, Raul laat zich hier ook horen als onvervalste rapper “Writing, rapping, singing, tapping my feet richt on the beat”. Een gierende gitaarsolo sluit dit overdonderende begin af. In Red, Green, Yellow wordt er een tandje teruggeschakeld, alweer uiterst melodieus met fraai gitaarwerk dat sterk lijkt op dat van Santana. Pedal to the medal , hoewel geen bluesnummer doet denken aan Robert Cray, heerlijk sfeervol, superieur gezongen en dat heerlijke vloeiende gitaarspel. Met Wings of Mind zitten we helemaal in jazz sferen, relaxte akoestische gitaarakkoorden en een fraaie solo van Nicholas Payton, super. De stem van Raul doet denken aan Al Jarreau, Bobby McFerrin, Stevie Wonder, maar hij heeft een eigen geluid vol souplesse en zo veelzijdig. Het pakkende Sound Shadows heeft een duidelijk Zuid-Amerikaans ritme, in het intieme Jack (Robert Lorick) is Raul solo te horen, vocaal, ak. gtr en el. bs. Heel lekker in het oor liggend is het swingende Gotta Gotta Give waarop Raul zo ongeveer alle instrumenten speelt met uitzondering van piano en orgel door Jean-Philippe Rykiel. Op zijn vorige cd stond een knappe vertolking van I can see for miles van Pete Townshend, ditmaal is het enige niet door hem geschreven nummer Fly like an eagle van Steve Miller en het past hem als een handschoen. Een heerlijke afsluiting van een wederom fantastisch album van deze alleskunner, werden er maar cd’s van deze kwaliteit gedraaid op de radio i.p.v. al die ergerlijke amuzikale rommel !

Jan van Leersum.

 


Artiest info
Website  
 

Label : Mack Avenue Rec.
Distr. : New Arts Int.

video