TUULIKKI BARTOSIK - STORIED SOUNDS

Men zegt wel eens dat de wereld binnen handbereik ligt en, te oordelen naar wat we dezer dagen allemaal aan te bespreken cd’s binnenkrijgen, zou je dat op de duur nog gaan geloven ook. Neem nu deze Tuulikki Bartosik, een Estse accordeoniste, die zich toegelegd heeft op de zogeheten “free bass accordeon”, een instrument waarvan de bassen slechts aparte noten spelen en geen vooraf gestemde akkoorden of intervallen. Het laat zich raden, dat deze speelstijl een pak moeilijker te beheersen is, maar tegelijk veel meer ruimte voor interpretatie biedt, meer “vrijheid” voor de muzikant, dus.

Bartosik, die klassieke muziektheorie studeerde en een “Master in Traditional Music”-graad haalde aan de Sibelius academie in buurland Finland, was de eerste, die de traditionele muziek van haar land herinterpreteerde vanuit dat instrument en wat zij als basis ziet voor haar muziek, zijn de vergezichten en landschappen waarin ze opgroeide en die ze in muziek probeert om te zetten. Natuur vergroeid met muziek dus.

Deze “Storied Sounds” is haar eerste soloplaat, althans, haar eerste plaat onder eigen naam, waarop ze, naast een aantal solostukken, ook duo’s en trio’s speelt, al dan niet samen met de Finse pianist/componist Timo Alakotila, die al ruim twintig jaar haar mentor is, en/of de Estse mandolines Villu Taisi, met wie ze ook al een dozijn jaar samenspeelt. Ook de Welshe gitarist Dylan Fowler is van de partij op deze laat, die een mix is van zogeheten “field recordings” en studiowerk.

De link met de natuur is overduidelijk en weerspiegelt zowel de gejaagdheid van de stad als de schreeuw van de meeuwen of het schokken van een vis in het net of de geur van een woud in de lente of de herfst, het ontstaan van nieuw leven en het verval in de seizoenen. Polka’s en wasjes worden met weidse, bespiegelende stukken afgewisselde de optelsom van dat alles is een heel fijne, poëtische plaat, die je zowel in bewondering laat staan voor de technische vaardigheid van de accordeoniste als voor de muzikaliteit van de componiste en het inlevingsvermogen van de vier aanwezige muzikanten die, dat blijkt elke keer weer, erg goed naar elkaar kunnen luisteren.

Hier dichter bij huis, hebben we mensen als Didier Laloy of Anne Niepold of Gwen Cresens, die min of meer vergelijkbare dingen doen, zij het, dat die meer in het klassieke folkidioom werken. De muziek van Bartosik gaat iets verder en neemt de natuur en de mensen van onderweg als referentiekader en dat is erg mooi om naar te luisteren en het absolute hoogtepunt van de plaat vind ik “Moon Salutation”, waarin Bartosik, naast haar accordeon, ook haar stem gebruikt. Kippenvel !

Een klein uurtje fragiele, klaterende muzikale schoonheid, virtuositeit die nochtans nergens de muzikaliteit in de weg staat en dermate veel visuele kwaliteiten in zich heeft, dat je je werkelijk bij momenten tussen de muzikanten waant, daar en dan…Mooi…Ik ken programmatoren van folk- en wereldmuziek, die soms een beetje moeilijk aan de juiste acts geraken. Tja, hier is een tip: zet eens een tourneetje op voor deze Tuulikki Bartosik !

(Dani Heyvaert)

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: RootBeat Records / Nordic Notes

video