JOEY DEFRANCESCO + The People - PROJECT FREEDOM

 

Joey DeFrancesco is eigenlijk al jarenlang de belangrijkste erfgenaam van de generatie Hammond organisten die vooral in de jaren ’50 en ’60 een belangrijke en populaire rol speelden in de jazz. Denk aan namen als Richard “Groove” Holmes, Brother Jack McDuff, Jimmy McGriff, Big John Patton en natuurlijk Jimmy Smith die de hammond B3 uit de tenor-orgel jazz haalde en daardoor ook de jazzpuristen voor zich won. Alle fijnslijpers ten spijt, ik ben altijd een fan geweest van ronkende B3’s met draaiende Lesley boxen en scheurende tenorsaxen, ooit een concert meegemaakt met McDuff, Holmes en McGriff samen, wow, die vette uit het ultralaag opborrelende buikschuddende geluidsgolven, voor mijn echtgenote werd het allemaal teveel. In de rock werd de Hammond ook heel populair met als grote voorvechters natuurlijk de soul van Booker T & the MG’s en in Engeland Rhythm & Blues pioniers als Graham Bond en Brian Auger, de rest is bekend. Inmiddels is de Hammond ook in de hedendaagse moderne jazz weer in ere hersteld, saxofonisten Joshua Redman en James Carter hebben inmiddels ook een orgel -trio cd gemaakt en de Nederlandse groep Bruut maakt furore mede dankzij het bepalende Hammond geluid.

Joey heeft al tientallen cd’s gemaakt, maar hij verliest nooit zijn frisheid en enthousiasme, ook weer op deze nieuwe cd. Joey heeft zijn trio met Dan Wilson (gtr) en Jason Brown (drs) uitgebreid met de van oorsprong Australische Troy Roberts (ts,ss), hij noemt ze The People waarmee hij ook duidt op zijn publiek dus nu is het Joey DeFrancesco + The People. De nummers op dit album staan niet alleen garant voor puur amusement, er is wel degelijk ook een boodschap aanwezig, dat begint al met de korte prelude van Joey op Hammond met “Imagine” van John Lennon. Het titelnummer “Project Freedom”, “Lift Every Voice and Sing”, “A Change Is Gonna Come”en “Stand Up” vertellen een duidelijk verhaal. Thema’s als weerstand en bevrijding spelen een belangrijke rol, afgewisseld met funky uptempo souljazz en vettige blues zorgt dat voor een grote variatie en een bewogen uitvoering.

Zoals vermeld begint de cd met een korte intro van ”Imagine” gevolgd door het titelnummer “Project Freedom”. Na een inleiding met veel dreigend tromgeroffel gaat het van acquit met achter een volgens tenorsax, gitaar en Hammond, alles volgas in een halsbrekend tempo, op de limiet maar nooit erover. Met “The Unifier” komen we in rustiger vaarwater, Joey maakt hier heel effectief gebruik van wah wah pedalen. Ook Roberts maakt hier gebruik van elektronica op zijn tenor, het werkt allemaal wonderwel. In “Better than yesterday” is er een belangrijke rol weggelegd voor gitarist Dan Wilson, opvallend is ook weer de hechtheid van dit team, alles zit in elkaar geschoven als een nauwsluitende panty. “Lift Every Voice and Sing”, in 1900 geschreven als gedicht door James Weldon Johnson (1871-1938) ter gelegenheid van de verjaardag van Lincoln en een paar jaar later op muziek gezet door zijn broer John Rosamund Johnson. Het nummer geldt inmiddels als het volkslied van de Afro-Amerikaanse bevolking van de V.S., velen hebben het al vertolkt, het is een bijzonder indrukwekkend en gedragen nummer en het krijgt hier een respectvolle en overtuigende vertolking, zeer sterk. Een ander van de drie niet door DeFrancesco geschreven nummers is “So near, so far” van Tony Crombie en Benny Green en bekend geworden door de uitvoering van Miles Davis op zijn album “Seven steps to heaven”. Het nummer wordt hier in een soulfull funky jasje gegoten waarna het transformeert richting bossa nova. “Piece Bridge” is een pure ballad min of meer in de trant van “Naima” van John Coltrane. In de compositie “One” is Joey ook te horen op gedempte trompet á la Miles. “Karma ”is een echte ouderwetse 12 maten blues zoals vroeger gebruikelijk in de tenor-orgel jazz, zoals Red Holloway en Brother Jack McDuff, smullen. Een hoogtepunt is de versie van “A change is gonna come” van Sam Cooke, het is een prachtig nummer en natuurlijk is Sam niet te evenaren, maar deze uitvoering mag er ook zijn met rauw bluesy scheurwerk van Roberts in de beste honkin’ stijl en ook gitarist Dan Wilson en Joey met zijn B3 zorgen voor het nodige kippenvel. Moeilijk dit op te volgen, maar afsluiter “Stand Up” doet precies wat de titel aangeeft, afschudden van de last en fris ertegenaan, ritmies handgeklap legt de basis voor een huppelend ritme, een paar rondo’s en een Roberts in topvorm, hier ook op sopraan, een ontdekking deze Troy Roberts, prima einde van een cd om van te genieten. De cd bevat duidelijk een boodschap, er zullen wel meer van dergelijke albums volgen zolang er ene Trump aan het roer staat in de V.S.

JoeyDeFrancesco (hammond keyboards, trompet), Tony Roberts (tenor- en sopraansax), Dan Wilson (el. Gitaar) en Jason Brown (drums)

Jan van Leersum.

 


Artiest info
Website  
 

Label : Macavenue
Distr. : New Arts Int.

video