MAIA - WILD WATERS

 

Het is eens wat anders…sci-fi-folk…maar het dekt wel de lading.Deze Engelse band -uit Yorkshire-bestaat intussen een jaar of zeven en bracht voor deze “Wild Waters” al twee platen uit, die zich onderscheidden door hun no-nonsense aanpak en vooral hun zin voor melodie. Deze vier heren hebben gevoel voor melodie, ze bespelen hun instrumenten meer dan vaardig en ze amuseren zich duidelijk te pletter.

Je zou het dezer dagen, als je naar de radio luistert, nauwelijks nog geloven, maar Maia bewijzen dat het kan: muziek maken kan plezant zijn. Ik vind het een beetje jammer dat noch het cd-inlegboekje, noch het bijgeleverde perstekstje veel opheldering brengen, maar enkele grondige luisterbeurten van de CD maken veel goed. Dit is popmuziek, met heel veel voeten in de sixties, met tonnen psychedelica en vooral: met heel veel folkinvloeden.

Ik hoor echt allerlei dingen, die ik zo’n veertig of vijftig jaar geleden hoorde: vroege Fairport, ik hoor ook Steeleye Span, ik hoor Grace Slick -al zitten we daarmee wel in Amerika-, en The Strawbs en Gryphon -waarmee we dan weer in de prog rock zitten.

Och, ik hoor allerlei dingen en elk van die dingen maakt me blij:; als de banjo mag tinkelen, als de samenzang driestemmig is, als ik het beste van de heel oude folk vermengd hoor worden met het beste van de psychedelica, als het orgeltje -al is het vermoedelijk een heuse synth- dingen hoor produceren zoals het riffje in “Long Live the Heathen”, dan word ik op slag weer jong.

Het mag al eens als een wasje klinken, zoals in “Lazy Lawns”, er mag al eens naar Donovan teruggegrepen worden, zoals in “A Splendid Galaxy”of er mag echt naar de rock teruggegrepen worden, zoals in “Big Bad Wolf”, het klinkt allemaal erg melodieus en ik vraag me keer op keer af waarom onze radio’s dit niet in hun playlist opnemen. Idem dito geldt voor het aan The Beach Boys -of The Flying Piclkets- schatplichtige “Dreams Are In Motion”: een ronduit schitterend stukje a cappellamuziek, zoals ze maar al te zelden meer gemaakt worden, dezer dagen.Plus: de dosis tongue-in-cheek benadering is nauwelijks te overschatten…

Hoe dan ook: dit is erg fraai en als dit kwartet in de buurt is, zoals over een paar dagen in Zemst, dan zou ik, als ik U was, toch maar eens gaan luisteren. Overigens is een bezoek aan dat enorm knap gerestaureerde gebouw sowieso al de verplaatsing waard. Hulde voor wie dit klaarspeelde. We zagen er onlangs Fred Eaglesmith aan het werk en kunnen dus getuigen dat de ploeg daar, heus weet waarmee ze bezig is. Geen excuses voor afwezigheid, ook al omdat het hier in deze kolommen uitgebreid geloofde Dadawaves het voorprogramma verzorgt!

(Dani Heyvaert)

 

VRIJDAG 12 mei 2017 OM 20:30
GC De Melkerij - Brusselsesteenweg 3 - 1980 Zemst
meer info: http://www.gcdemelkerij.be/



Artiest info
Website  
 

video