AN PIERLÉ - CLUSTER

Deel twee van het tweeluik dat zowat een jaar geleden werd ingeluid met “Arches”. “Ingeluid” was wel het juiste woord, aangezien het toen, net als nu weer, om opnames gaat, die in de Gentse Sint-Jacobskerk gemaakt werden en waarin dat machtige kerkorgel, met opnieuw Karel De Wilde aan de toetsen, een bijzondere rol speelt.

Het risico voor de recensent van zo’n tweeluik is, dat hij zichzelf gaat herhalen en, als ik het over de kwaliteit van de composities en over de zang van la Pierlé moet hebben, dan zit de kans er dik in, dat ook nu weer de woorden “indrukwekkend” en “machtig” de eindredactie halen. Zangeres An Pierlé is immers, voor mij toch, top en haar orgelist doet ook nu weer de wonderlijkste dingen op dat geweldige instrument: daarvoor hoef je maar de beginakkoorden van “The Golden Dawn” te horen. Beide komen daarin al zodanig overweldigend samen, dat je, van bij de eerste luisterbeurt weet dat “Cluster” een mooie plaat gaat worden.

Componiste An Pierlé -al dan niet met de hulp van haar tweede rechterhand, Koen Gisen- schreef weer acht knappe stukken muziek en tekst bijeen -ze levert trouwens ook de akkoorden mee in het inlegboekje- en ze laat die mee inspelen en -zingen door Loesje Mahieu en Kaat Hellings. Dat Jasper Hautekiet de bas beroert, vind ik ook niet meteen iets om van weg te lopen, maar het allermeest pleziert mij nog de aanwezigheid van blazer Niels Van Heertum. Het is geweten, dat ten huize H. een redelijk reusachtige boon voorhanden is voor de muziek van die man.

Subtiliteit, eigenzinnigheid, originaliteit…het zijn allemaal begrippen die passen bij de muziek van deze plaat maar vooral is er schoonheid, per strekkende meter. Beluister, laten we zeggen, “Bedroom Dust” en u begrijpt wat ik bedoel. Alles klopt ook aan deze plaat: Pierlé is Pierlé en zo is het goed: zelfs in een wat donkere, experimentele en dreigende song als “We Gravitate”, die boordevol details zit, merk je dat: elk van die details is meticuleus op de plaat overgezet, met een precisie, die aan Eno en Pink Floyd doet denken en, net als “Road to Nowhere”, smeekt om beluistering via een goeie hoofdtelefoon.

Ook nu weer is het artwork van de plaat van opperbeste kwaliteit en sluit die perfect aan bij het mysterieuze dat Pierlé sowieso uitstraalt en dat ook nu weer tot in de kleinste kiertjes in de muziek ingebakken zit. De Arches-cluster blijkt een sterrenverzameling uit het Boogschuttersterrenbeeld te zijn en de graficus van dienst, Gerard Leysen, is daarmee aan de slag gegaan in prachtige rozerood- en grijstinten. Ook hier weer: één en al schoonheid.

Je kunt An en de haren heel binnenkort trouwens live aan het werk zien: op 30 juni bij voorbeeld, in de kerk van de Ter Kamerenabdij in Brussel. Info daarover: www.musiq3.be . Doén!

(Dani Heyvaert)

 

 


Artiest info
   
 


Distr.: PIAS Belgium

video