MARCUS MALONE - A BETTER MAN

Voor de Bluesrock liefhebbers is Marcus Malone uiteraard al lang geen onbekende meer. En met zijn inmiddels 8ste album zal hij die fans alweer weten te bekoren. Twaalf nummers telt deze , we zijn geneigd soulvolle te schrijven, rockende plaat die de titel “A Better Man” meekreeg. Originele songs van de hand van- of mede geschreven door Marcus zelf, die weten te bekoren van begin tot einde. Het is intussen genoegzaam gekend dat de man in het bezit is van een bijzonder expressieve stem die aan Paul Rodgers doet denken. Ook de manier waarop , lees : krachtig en meeslepend, zal herinneringen oproepen aan de voormalige frontman van Free en Bad Company.

Soit, Marcus bezit nog een andere gave en dat is de luisteraar meetrekken in zijn songs, niet alleen vocaal maar ook muzikaal onderstrepend. Hij wordt omringd door uitstekende muzikanten als drummer Christopher Nugent en gitaristen Sean Nolan en Stuart Dixon om het maar bij die drie te houden maar dan doen we tekort aan de schitterende gastbijdrage van slide gitarist Julian Burke en toetsenist Moz Gamble bijvoorbeeld.

Bluesrock wil nog al eens het slachtoffer zijn van ééntonigheid, teveel van hetzelfde weet je wel. Marcus trapt niet in deze val. Het titelnummer bijvoorbeeld kent een lichte gospelkruiding, die samenzang! en dat gecombineerd met de zware riff en de sublieme gitaarsolo van mede-auteur William Burke, leidt tot een, daar zijn we, soulvolle rockende song. Maar dat kan evenzeer gesteld worden bij de sublieme opener “House Of Blues” drijvend op een aanstekelijke riff en prima bluesharp van Alan Glen (The Yardbirds, Nine Below Zero)!

Het stevige “Too Long Gone” kent dan weer uitstekende tempowisselingen en een formidabele slide. We zijn ook helemaal weg van het tragere “Feelin’ Bad Blues” waar de emotie prachtig wordt geïllustreerd door de bluesharp en dat, alweer, betere snaren- en toetsenwerk. Het aanstekelijke “Philomene” lijkt een wat uit de hand gelopen jampartij waar speelplezier de bovenhand haalt. Maar even catchy, probeer hier je voeten maar stil te houden, is het hierop volgende “Complications” met briljant toetsenwerk van Gamble en een werkelijk sublieme gitaarsolo van Robin Bibi.

We schreven toch al dat Marcus ééntonigheid schuwt als de pest ? luister maar eens naar het heerlijke “The Only One” ! een radiovriendelijke, haast popachtige, met heerlijk samenzang, die je verdomd zou doen denken aan The Beach Boys. Het klinkt even verrassend als fraai. Ook verrassend is “In Your Arms”, misschien nog radiovriendelijker dan het eerder aangehaalde nummer. Het toont alleen maar de veelzijdigheid van de artiest die hier ook vocaal meer dan zijn streng trekt. De solo van Dixon is er alweer eentje om in te lijsten.

Het slotduo begint met “Can’t Go Back” met een Led Zeppelin achtige intro en riff en Marcus die ons weer doet denken aan Paul Rodgers. Het nummer groeit nog bij iedere beluistering. Het fraaie album wordt afgesloten met “Shine Your Light”. Een eerder licht nummer dat je gelijk bij een eerste luisterpartij bekend in de oren gaat klinken en dat zegt tegelijk veel over de songwriterstalenten van Malone. We herhalen het nog eens: “A Better Man” is een soulvol bluesrockend album dat de fans van dit genre zeker zullen weten te waarderen.

Luc Meert

 

10 cd's te winnen!

Wil je daar kans op maken, dan mail je ons gewoon even:
je naam, je adres en de vermelding
:MARCUS MALONE - A BETTER MAN
Binnen een aantal weken wordt uit alle inzendingen de gelukkigen getrokken.
Wij hopen dat u massaal Rootstime - hier - zult mailen
De winnaars worden per mail verwittigd.

 

Artiest info
Website  
 

Label: Redline Music

video