CELIA FLORES - 20AÑOS DE MARISOL A PEPA FLORES

Bijzonder weinig informatie bij dit plaatje, wat mij verplicht het wereldwijde web te raadplegen om wat meer duiding te kunnen geven. Ik denk dat ik er uit ben: Celia Flores is een jonge Spaanse zangeres, van wie de ouders in het zuidelijke deel van Spanje niet geheel onbekend waren; vader was danser Antonio Gades, moeder Pepa, die eigenlijk Josefa Flores Gonzales was ook actrice en zangeres en gekend onder de naam Marisol. Daarnaast was ze behoorlijk politiek actief voor de PCE, wat in Franco-tijden niet meteen de meest geliefde bezigheid was… Deze plaat, kennelijk de derde van Celia, is een eerbetoon van de dochter aan de moeder. Voor de dochter blijft de zangeres Marisol gewoon mama Pepa en wat ze op deze plaat doet, is een aantal liederen hernemen, die ooit door mama gezongen werden en haar een behoorlijk grote naam in flamencomiddens bezorgden.

Dat Celia kan zingen, wordt al duidelijk van bij de eerste noten op “Chiquitina”, een van de tracks die oorspronkelijk op mama’s “Tombola”-plaat stonden. Dat was eigenlijk de soundtrack van de gelijknamige film uit 1962 en, zoals dat ging in die jaren, werden daar meerdere singeltjes uit gepuurd. Ook uit “Ha legado un ángel” (1961) en “Marisol Rumbo a Rio” (1963) werden plaatjes gepuurd en een dozijn daarvan worden nu dus door dochterlief onder handen genomen en van een hedendaags kleedje voorzien, maar we waren bij “Chiquitina” gebleven, een bijna kinderlijk liedje, op klassiek rumba-flamenco ritme, waarin Celia volop de kans krijgt te bewijzen dat ze die typische flamenco-uithalen aankan, die balanceren op de grens tussen snikken schreeuwen. Mooie binnenkomer, die gevolgd wordt door “Bossa Nova Junto a Ti”, oorspronkelijk uit 1963, waarvan de titel veelzeggend is, want flamenco en bossa nova worden hier inderdaad mooi met elkaar vermengd.

Verrassing troef bij de volgende track: “Ven, Ven”, dat kèn ik toch? Ja hoor, Marie Laforêt zong het ooit in het Spaans en in het Frans (“Viens, Viens”), maar het origineel heette “Rain Rain” en was van ene Simon Butterfly, van wie nadien nooit meer iets vernomen werd…ik voel me plots weer 18 of zoiets….Gelukkig is er “Tombola” om me weer naar vandaag te verplaatsen en komt “Mamy Panchita” eraan, een nummer dat Marisol in 1970 opnam: pure flamencopop, die weliswaar bijzonder luchtig gebracht wordt, maar vooral typerend is voor de hele plaat: je kunt er de zon zo bij bedenken… Op “Háblame Del Mar Marinero”, dat oorspronkelijk op de soundtrack van de film “Bodas de Sangre” uit 1981 stond, hoor je plots de stem van Celia’s zus Maria Esteve, van zichzelf ook al een in Spanje bekende actrice en zingt de ook bij ons bekende Estrella Moriente een woordje mee. Zus Maria horen we nog terug in “Corazón Contento”, In “Estando contigu”, wordt de Django-swing aangepakt en krijgt de geweldige zangeres Bebe een gastrol, terwijl die in “Me Conformo” weggelegd is voor Antonio Carmona (ooit van de fantastische Ketama) en die in “Galeria de Perpetuas” voor Lin Cortés, de aankomende Grote Ster van de Flamenco.

De vaststelling dat al die grote namen hun medewerking verleenden aan dit album, bewijst op zich genoeg= mama is bij elk van hen bekend gebleven, maar als dochterlief een talentloze bitch was geweest, hadden zijn zeker niet meegewerkt. Ik ben intussen voldoende overtuigd van de zangcapaciteiten van Celia, om u dit plaatje te durven aanbevelen. Is het onmisbaar? Allicht niet, maar hoeveel platen zijn echt onmisbaar? Leuk en goed gedaan is het zeker en als enkelen onder u, als gevolg van deze plaat ook het originele werk van Mama Marisol zouden leren kennen, dan ben ik een gelukkig man.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
   
 

label: T-sunami
distr.: Xango

video