RAY CASHMAN – SLOW DRAG

Singer-songwriter / gitarist Ray Cashman is al sinds 2001 “a blues singing troubadour”. Hij zingt over zijn reizen, over wat hij leest en over het leven met alle moeilijkheden en uitdagingen. Cashman groeide op in de omgeving van Conroe, TX. Hij luisterde er vaak naar oudere zwarte muzikanten, die bij de BBQ doorleefde liedjes zongen en broodjes en (Budweiser?) bier verkochten. Vóór zijn muzikale carrière was Cashman kort in het leger, werkte hij als timmerman, truck chauffeur, verkoper, barman en deed hij nog “twaalf stielen en...”. Momenteel woont Cashman met vrouw en zoon in Nolensville, TN.

Op de eerste plaats vindt Cashman dat hij een songwriter is, daarna gitarist en pas dan zanger. Cashman debuteerde in 2005 met ‘Black And Blues’ en bracht ondertussen al zes studio albums uit. Cashman tourde al uitgebreid in Noord Amerika en Europa. In 2015 was hij opnieuw in België en was hij o.a. te gast bij onze roots vrienden in het Loodscafé in Aarschot. ‘Desolation’ (“troosteloosheid / verwoesting”) [2015] was het laatste album dat van Cashman op mijn bureel belandde. Het was (zo schreef hij zelf) “het meest gestripte album, dat hij uitbracht sinds zijn debuut in 2005”.

Het laatste album van Cashman heet ‘Slow Drag’ [2016]. Als je gaat zoeken naar de betekenis van ‘Slow Drag’, dan zijn er twee referenties. Een: de ‘slow drag dance’: een populaire Amerikaanse dans. Twee: het ‘slow drag album’: een jazz album van trompettiste Donald Byrd uit 1968. De Slow drag (dance), waar hier naar verwezen wordt is een Amerikaans ragtime jazz genre en de dans waarvoor de muziek geschreven werd, kortweg de ”drag”. De slow drag dance maakt deel uit van blues dancing. Ragtime (rag-time of rag time) muziek was erg populair tussen 1895 en 1918 en wordt gekenmerkt door zijn typisch "ragged", onverwacht, gebroken ritme.

Ray Cashman’s ‘Slow Drag’ is een album met elf originals, dat hij opnam samen met gitarist Mark Robinson, harpist Bob Bogda, drummer Marty Reinsel en bassist Joe Johnson. ‘Slow Drag’ is opnieuw een album met de typische, stemmige Cashman mix van blues, cajun en swamp.

Met ”Fame” begint Cashman aan zijn trip en vertelt hij ons een van zijn verhalen. Wat songwriting verder betekent hoor je in ”Nana’s Diner”, ”Baby” en ”Thank God I Have You”. In ”Dead Man’s Cadillac” is er een hoofdrol uitgezet voor de bluesharp van Bob Bogdal en, met ”She’s Just A Girl” kies je voor een uptempo shuffle. ”Where the Blues Was Born” is behept met slides en, in het weemoedige ”Full Moon Over Orleans”, ”Bleed” of in de afsluiter ”She’s Just A Girl (Reprise)” doet Cashman waar hij goed in is.

Gitarist Ray Cashman kan je omschrijven als een singer-songwriter “zonder franjes”, met een intrigerende stem en met vele verhalen. Met ‘Slow Drag’ leidt hij ons opnieuw rond in zijn kleine wereld, waar je de voodoo van de Mississippi delta ontmoet en laat hij ons voelen hoe fragiel en subtiel alles kan zijn. Als je  de kans krijgt om Ray Cashman live mee te maken, mis die dan niet, want Cashman doet waar hij goed in is, niet meer en niet minder…

Check voor alle tourdata de website van de artiest/band en/of Rootstime !

Eric Schuurmans

 

 

Album track list:
1”Fame” - 2”Nana’s Diner” - 3”Dead Man’s Cadillac” - 4”She’s Just A Girl” - 5”Baby” - 6”Thank God I Have You” - 7”Where the Blues Was Born” - 8”Full Moon Over Orleans” - 9”Rise Again” - 10”Bleed” - 11”She’s Just A Girl Reprise” – Music / Lyrics by Ray L Cashman ℗ 2016 – Produced by Ray Cashman

Album Line-up:
Ray Cashman: vocals, guitar, foot stomp
Mark Robinson: guitar
Bob Bogda: harmonica
Marty Reinsel: drums
Joe Johnson: bass

Discography Ray Cashman:
Slow Drag [2016] | Desolation [2015] | Rough & Tumble South [2012] | Texassippi Stomp feat. Grant “Gabby” Brown (harmonica) & Jimbo Mathus (different instruments) [2007] | Black And Blues [2005]

 

Artiest info
Website  
 

CD Baby

Label: Knick Knack Records

video