ABATWA - WHY DID WE STOP GROWING TALL?

 


U weet het ondertussen al wel, lezer: als de mensen van Glitterbeat hun tanden ergens in zetten, dan betekent dat ze iets gehoord hebben, dat zich onderscheidt van het gewone en dat iets te bieden heeft, dat verdient gehoord te worden. De Twa, een verzamelnaam voor volkeren uit Centraal-Afrika, die leven van de jacht en heel afgezonderd leven van zowat alle andere stammen. Wij noemen ze ook wel eens “Pygmeeën” of “Bosjesmannen” en ze onderscheiden zich van de doorsnee mensen door hun kleine gestalte. De lokale dialecten hebben het ook wel over “Batwa” of “Abatwa”, zoals de tiel van deze plaat luidt en wat we hoer kunnen horen, is een heelverzameling heel rudimentaire liederen, van mensen die, mede door een jarenlange stammenoorlog, inclusief de ons welbekende genocide, die we gemakshalve als het Hutu/Tutsi-conflict omschrijven, compleet van de wereld zij afgesloten en dus in een heel kleine gemeenschap zijn beginnen te leven met alle probleem, zoals incest, epidemieën, alcoholisme…en de daaruit voortvloeiende handicaps van fysieke en psychische aard.

Bij zo’n gemeenschap werden deze hartverscheurende, door merg en been gaande liederen opgenomen en ik moet zeggen: dit is muziek, waar je bepaald ongemakkelijk van wordt, al begrijp je totaal niets van wat er gezongen wordt. Het is de totale sfeer van de nummers, met monotone begeleiding op erg primitieve instrumenten, gekoppeld aan de al even aandoenlijke manier van zingen of rappen, die maakt dat je kunt horen en ervaren dat het hier gaat over pure folkmuziek van een volk dat de diepste dalen gezien heeft en dat, zo lijkt het mij toch, elke sprankel hoop ontnomen is. De CD-hoes vermeldt de vertaling van de titels die aan de nummers gegeven werden en daar word je niet bepaald vrolijk van: “Aids is Bad”, “Proyect the Environment”, “The Child from the Streets”, “I’ll Follow You Until You Kill Me”, “Stop Crying Now”….

Begeleid door een eensnarig instrument, dat nog het meeste lijkt op de boog, die we als kind van stevige takken maakten, of door eenvoudig handgeklap of, heel af en toe door een soort luit met els snaren, die op een surfboard lijkt en Lcembe genoemd wordt, maar dermate primitief is, dat je er nauwelijks een melodie kunt mee spelen, debiteren de zangers en zangeressen hun droevige liederen, die, naar ik vrees, hier bij ons voor slechts heel weinigen weggelegd zijn. Wij zijn namelijk nogal sterk in het negeren van wat ons met bepaalde dingen confronteert end deze plaat is van A tot Z confronterend. Bezwerend en intrigerend, zeker weten, maar tegelijk erg moeilijk, temeer omdat je de taal niet begrijpt en de muzikale taal, die gehanteerd wordt, alles behalve comfortabel in ons gehoor ligt. Zware stuff voor gevorderden, zal ik maar zeggen…

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

label : Glitterbeat Records
distr.: Xango

video