LEE KONITZ - KENNY WHEELER QUARTET - OLDEN TIMES - LIVE AT BIRDLAND NEUBURG

Altsaxofonist Lee Konitz (1927) vormde met Warne Marsh(ts) en beider leermeester pianist Lennie Tristano één van de hoekstenen in de zogenaamde Cool jazz die ontstond aan de Westcoast van de V.S. eind jaren ’40 als tegenwicht en reactie op de Bop. Andere beoefenaars van dit genre zijn o.a. Gerry Mulligan, Paul Desmond en Stan Getz, Konitz speelde met Mulligan op het iconische album “The Birth of the Cool” van Miles Davis, opgenomen in ’49 en ’50, maar pas op plaat uitgebracht in ’57. Zijn oeuvre omvat inmiddels vele tientallen lp’s en cd’s op even zoveel labels. Trompettist Kenny Wheeler (1930), geboren in Toronto, maar sinds 1952 woonachtig in Groot Brittanië heeft ook een uitgebreid oeuvre op zijn naam staan. Hij nam veel op met Anthony Braxton en andere avant gardejazz musici. In 1997 nam hij met Lee Konitz, Bill Frisell en Dave Holland het alom bejubelde album “Angel Song”op, ook wel bekend als het drummerloos quartet.

De opnamen van “Olden Times- Live at Birdland Neuburg” stammen uit 1999 en vormen een soort vervolg op “Angel Song”, ook zonder drummer. Noch de musici, noch de technici waren indertijd tevreden met het eindresultaat, hetgeen mede te maken had met het feit dat Lee Konitz de gewoonte had om veel op en neer te lopen op het podium en daarbij de microfoon vaak te mijden. Het album is alleen maar bekend geraakt in Duitsland, nu het album na een digitale pimpsessie opnieuw uitkomt is dat nauwelijks voor te stellen, alles klinkt perfect en ook de wat minder bekende Duitse pianist Frank Wunsch en bassist Gunnar Plümer vallen beslist niet uit de toon. Kenny Wheeler is in 2014 overleden, maar Lee Konitz (90!) speelt nog steeds, weliswaar zittend hetgeen de geluidstechnici niet verkeerd zal uitkomen.

Het is nu zoveel jaren later een genot om dit concert in zijn volle glorie te kunnen beluisteren, het samenspel van de glinsterende vibrato’s van Lee’s altsax en de lyrische melancholieke toon van Kenny’s flugelhorn, het als een web gesponnen pianospel en de knappe opbouw van de bas, het klinkt als een klok. Het album mag dan ook beschouwd worden als een waardige opvolger van het gelauwerde “Angel Song”. Drie nummers zijn geschreven door Konitz, vier door Wheeler, twee van Wunsch en een van Plümer. “Lennie’s” is een eerbetoon van Lee Konitz aan zijn leermeester Lennie Tristano, “Kind Folk”van Wheeler stond ook al op “Angel Eyes”. “Al de Baran” is een minimalistisch meesterwerkje van Gunnar Plümer gebaseerd op een oud volksliedje, zijn solo op de gestreken bas is fenomenaal. “Sternenblume”, later hertiteld als “Bo So” is een fraai thema van Frank Wunsch waarop de solisten hun improvisatie vermogen kunnen botvieren. Een hoogtepunt vormt de superieure solo van Wheeler in het door hem geschreven “Olden Times”, het is jammer dat deze geniale koperblazer niet meer onder ons is.

Kortom een welkome heruitgave van dit memorabele concert , met als kers op de taart het nog niet eerder uitgebrachte “No Me” van Frank Wunsch.

Jan van Leersum

Artiest info
   
 

Label: Double Moon Records
Distr.: New Arts Int.