BABA ZULA - XX

Hoe dat met U zit, weet ik niet, lezer, maar zelf had ik nog nooit gehoord van BaBa ZuLa en dus moest ik, naar aanleiding van dit stukje, wat informatie bijeensprokkelen op het wereldwijde web. U begrijpt mijn verbazing, toen ik daar ontdekte dat we hier te maken hebben met een van de grote beloftes uit de hedendaagse Turkse muziekscene. De band ontstond in 1996 uit de asse van de Anatolische groep ZeN, toen multi-instrumentalisten Murat Ertel en Levent Akman beslisten hun psychedelische pop te gaan vermengen met electronica, traditionele Turkse instrumenten, reggae en dub.

Eerst volgde de uitbouw van een cultaanhang in Turkije zelf, later ging de groep meer internationaal -ze speelden zelfs ooit op Klinkende Munt in Brussel, al heb ik dat maar van horen zeggen- en de nadruk kwam meer en meer op de reggae en de dub te liggen. Dat zijn ook de meest overheersende klanken, die je op dezee dubbelaar te horen krijgt. De XX van de titel verwijst overigens naar de X-vormige zwarte plakband die vroeger gebruikt werd bij cinema’s om de lichaamsdelen te bedekken, die door acteurs en actrices op de filmposters naar de toen gangbare normen al te gul etaleerden.

Een dubbele CD dus, met op de eerste CD dertien nummers, opgenomen op allerlei locaties tussen 1997 en vandaag. Die tracks dragen titels als “erotika hop”, “seksek”, “essential things” en meer van dat fraais en ze laten een eclectische band horen, die, door de jaren heen, druk in de weer is geweest met het onder de knie krijgen van allerlei muziekgenres en daaruit een eigen product te distilleren.

Op de tweede CD heb je 15 nummers, allemaal dub, gemaakt door de band, die daarbij een aantal keren geassisteerd werd door grote namen als Mad Professor of Uchi Ushida. Samen levert dat ongeveer twee uur muziek op, die helaas niet altijd even overtuigend klinkt: er wordt iets te vaak naar mijn zin, een beroep gedaan op bliepjes en soft-erotische kreuntjes, die kennelijk het geheel aantrekkelijk moeten maken voor de hippe danstenten van tegenwoordig, maar naar mijn gevoel iets te vaak in stoutejongensavonturen blijft steken.

Er wordt dan wel vakkundig gemusiceerd, maar het ontbreekt iets te vaak aan echte ideeën om de hele rit te kunnen overtuigen. Zo denk ik toch: op mij had vooral de tweede CD een redelijk slaapverwekkend effect. Wat niet wegneemt dat ik eind april toch maar eens ga kijken, als de heren in de C-Mine komen spelen. Voorlopig dus het voordeel van de twijfel, die opgeheven kan worden als dat concert me min of meer van mijn sokken blaast.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

Bandcamp

label : Glitterbeat Records
distr.: Xango

video