LENNY & DE WESPEN - ZIN

Het was al een tijdje stil rond deze Leuvense band, die zich het voorbije decennium toch een redelijk vast plaatsje bijeen gespeeld had in het kransje van vertegenwoordigers van het Betere Vlaamse Lied, maar Lennaert Maes en zijn stekelige vriendjes zijn dus terug.

Een paar dagen geleden zag u ze al bij De Zevende Dag, uw betere radio speelt geregeld “Jij” en vanaf heel binnenkort zal het lastig worden om “Hey Marie” te ontlopen. Kortom: de zomer komt eraan en het laat zich nu al raden dat ook de kleinere zomerfestivals deze kerels volop zullen boeken en dat schrijf ik zonder enige ironie ten aanzien van Dranouter.

Een nieuwe plaat dus, met een elftal nieuwe songs en de usual suspects mee in de studio: de onvermijdelijke Andries Boone heeft weer zowat overal de hand in, en Steven Vervaet, die qua multi-inzetbaarheid stilaan Boone naar de kroon begint te steken, is al even aanwezig. De ritmetandem bestaat uit Mathias Moors (drums) en Bert Huysentruyt, die, naast de bas ook de trompet hanteert en voor een deel van de backing vocale voor zijn rekening neemt.

De formule is kinderlijk eenvoudig: Lennaert heeft de gave van het tekstschrijven over dingen, die alledaags lijken. Andries Boone, die ook aan de opnameknoppen zat, kan arrangementen bedenken, die algauw onweerstaanbaar gaan klinken en verder is dit een band, die bijzonder goed ingespeeld is en die dus een aantal valkuilen kan vermijden.

Dat leidt alles samen tot een fijne nieuwe plaat die, mede door de inbreng van Jan de Wilde (op “Ik Doe Niet Meer Mee”) en Niels Boutsen, alias Stoomboot (op hoogtepunt “Verzekeringsblues”), van de nodige airplay euh…verzekerd lijkt.

Wereldschokkend is deze plaat zeker niet, maar moet at dan? Ik ben allang blij als een CD voldoende gevarieerd is om mijn aandacht elf nummers lang vast te houden en dat lukt hier moeiteloos: Lenny’s teksten zijn doorgaans fijn, de muziekjes klinken voldoende hedendaags om uit de sloot der voorspelbaarheid te blijven en verder is dit gewoon een heel leuke, opgewekte, tot zomeren uitnodigende CD, waarover ik geen kwaad woord kwijt kan.

De groep is in heel Vlaanderen te bekijken met een soort presentatietoernee en die mag ik u van harte aanbevelen, want deze jongens maken bij momenten geweldige muziek en wie de Grote Serge Simonart weet te vereeuwigen met een song als (SS), die mag bij mij meer dan één potje breken. Welkom terug, gasten !

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

video