MATT WATTS - HOW DIFFERENT IT WAS WHEN YOU WERE THERE

De zanger-gitarist met roots in Philadelphia moet nog dertig worden, maar toch groeide de songschrijver in korte tijd uit tot een productieve en succesvolle artiest die na omzwervingen in Amerika en Frankrijk zich in België vestigde. In 2014 bracht hij het bejubelde ‘Songs From A Window’ uit. Dit album is thans zijn vierde, waarop hij zich wederom met Belgische muzikanten omringt, waaronder Stef Kamil Carlens, bekend van zijn ‘Zita Swoon Group’. En hoe jong Matt Watts ook mag zijn, de zanger/muzikant schrijft tijdloze songs die aan de songs van David Blue en John Martyn herinneren, althans wat de mood betreft. Qua melodisch ritme denk je dan weer aan de muziek van de Cowboy Junkies omwille van de melancholische bedding. De songs blijven sober ondanks de rijke instrumentatie met o.m. de drums van Maarten Moesen, de contrabas van Nicolas Rombouts en de lapsteel van Geert Hellings, topmuzikanten die ook elders in muziekformaties betrokken zijn. Ook het muzikantenduo Bjorn Eriksson en Nathalie Delcroix zingt op een tweetal songs mee, zoals o.m. op het verzuchtende ‘How Many Years’ of het moedeloze ‘Joanne’, een song over ontrouw en verlies.

Matt Watts heeft een fragiele stem. Soms lijken zijn songs op getoonzette gedichten, soms op intimistische monologen, steeds bewasemd met vleugjes tristesse, zoals het haast geprevelde ‘If We’ll Ever Be Here Again’ over een tijd die nooit wederkeert. Songs als het fascinerende ‘Your Love Is Not Your Own’ of ‘Endless Twisted Root’ putten uit een broeierige drassige bodem. Op het pianobegeleide ‘Days Have Come And Gone’ slaat opnieuw de onrust toe. Soms lijkt het erop alsof de dichtende zanger/gitarist zich op een verweerd schip bevindt dat eindeloos de golven doorklieft zonder ooit de walkant te bereiken. ‘Many a Friend Too Kind’ lijkt dan weer gecomponeerd en neergeschreven op een besmeurd bierviltje in een café waar het naar verschaalde whisky ruikt en iedereen al naar huis is behalve de eenzaat in zijn hoekje.

De tekstlyriek is gelaagd, de beelden visueel en doordrongen van melancholie. Bij het desolate ‘Things Have Surely Changed’ bespeur je als het ware nog sporen van de gedesillusioneerde geesten, achtergebleven in het leeggehaald huurappartement. Het lijkt erop alsof de muzikant, die op zijn negentiende levensjaar zijn geboorteland verliet, nog steeds op zoek is naar een thuishaven, ook al woont hij nu al geruime tijd in België waar hij onder de locale muzikanten veel vrienden vond, die hem allen genegen zijn. Niettemin evoceren zijn songs, op enkele uitzonderingen na, een droefgeestig landschap en dragen o.m. resonator gitaar, lapsteel, orgeltje en baslijnen ertoe bij om de stemmingswisselingen van de troubadour herfstig in te kleuren. Multi-instrumentalist Nicolas Rombouts producete dit sfeervol album en schreef mee aan een tweetal songs. De songteksten werden bijgevoegd zodat je ook literair mee kan verdwalen in het nevelrijk van een mythisch Avalon, waarvan Matt Watts als een nazaat van Lancelot blijkbaar de geheimen kent.

Marcie

 

 

Artiest info
   
 

Label: Starman Records
Distr.: Suburban/Bertus

video