ZOE MULFORD - SMALL BROWN BIRDS

TransAtlantic singersongwriter..dat is de omschrijving die de van oorsprong Amerikaanse Zoe Mulford zelf meegeeft aan haar profiel. Ik heb het gevoel dat dat niet preciezer gezegd kon worden. Zoe is met deze nieuwe plaat aan haar vijfde CD toe en ze heeft in het verleden haar sporen vooral verdiend in de eerder klassieke omgeving van Kerville en Falcon Ridge, wat betekent dat ze, door de kenners van die organisaties, erkend werd als één van de mensen die in staat zijn om van een op het eerste gezicht alledaagse gebeurtenis een song te puren. Zoe begeleidt zichzelf afwisselend op gitaar en clawhammer banjo, ze laat haar hemelse stem het grote werk doen en, waar nodig, doet ze een beroep op de inbreng van zowel Amerikaanse als Engelse muzikanten.

Dat laatste is een gevolg van het feit dat ze sinds een aantal jaren een deel van haar tijd in West-Yorkshire doorbrengt, nu haar wederhelft daar een job aan de Universiteit van Manchester uitoefent. Zoals het gaat in het wereldje van de muzikanten, komen ze al eens naar buiten en leren ze andere muzikanten kennen en één daarvan is violist en mandolinespeler Tom Kitching, een kerel die de snaren van z’n fiddle beroert als ware hij de rechtstreekse erfgenaam van Dave Swarbrick. Zijn inbreng op deze plaat is redelijk cruciaal, omdat hij zijn snaren nu eens laat dansen, dan weer mijmeren of treuren. Dat draagt veel bij tot de sfeer op deze plaat, die wij hier in Europa eerder in de dolkbakken zouden steken en die, zo mocht ik ervaren na ampele beluistering, heel gevarieerd is qua opzet en aanpak, al blijft vooral het observatievermogen van Zoe, samen met haar liedjesschrijverscapaciteiten, de ruggengraat.

Er wordt geopend in pure Dylan-stijl, met “Answer the Knock at the Door”, een song die oproept tot samenleven in gemeenschappelijkheid en niet uit te gaan van de tegenstellingen die ons van elkaar onderscheiden. De daaropvolgende song, “Back Door Key” is dan weer eerder romantisch, mijmerend, terwijl in “February Thunder” de melodie verweven wordt met de Old-Time klassieker “Frosty Morning” en in “One Damn Thing” het tempo opgedreven wordt en fiddle en mandoline fijntjes duelleren.

Pat Wictor, van Brother Sun, zingt fijne harmonieën op “The Queen of Skye”, een wiegelied van de hand van Jack Herrick van The Red Clay Rmblers en dat doet hij ook op “Speak True”, voor mij dé track van de plaat, met zijn duo van fiddle en bluesharmonica, als moet ik ook “The President Sang Amazing Grace” vermelden. Die song handelt over de schietpartij in 2015 in de Emanuel AME Kerk in Charleston. De beelden van ex-president Obama, die een eerbetoon bracht aan de slachtoffers van die aanslag gingen de wereld rond en krijgen vandaag, een paar weken na de inauguratie van de nieuwe president, een bijzondere betekenis: de vorige had empathie en liet zijn hart spreken, terwijl de nieuwe hart noch hersens blijkt te hebben. Zoe waagt zich nadien, met succes, aan een cover van één van de allerbeste Beatlesnummers: “Blackbird” krijgt een clawhammerkleedje aangepast en dat lijk de song als gegoten te zitten.

De instrumentale titelsong is dan eer puur Brits van aanpak., terwijl “Zillionnaire” naar de aanpak van Malvina Reynolds teruggrijpt en op grappige wijze de draak steekt met de “1%”, die upper-upperclass sukkels, die niet meer gelukkig mogen zijn met een miljonairsstatus, die tegenwoordig door veel te veel middelmatige lui bereikt wordt, en er wordt afgesloten met de meezinger “Won’t You Come In”, waarin de loepzuivere stem van Zoe net voldoende schoonheid pompt, om een mens blijgezind te maken: dit is een lentelied, dat veel frisheid geïnjecteerd krijgt door het koortje dat er tegenaan geplakt wordt.

Al bij al is dit een “mooie” plaat, wat ik allerminst ironisch bedoel: de wereld van vandaag wordt volgens mij al te zeer gedomineerd door Facebook- en Twitterschreeuwers, die vooral zichzelf graag bezig horen. Een bad in de weldadige schoonheid die Zoe aanbiedt, is een echte verademing en vormt een fijn tegengewicht voor de lelijkheid waar sommigen zich zo graag in wentelen. Fijne plaat, zeker weten!

(Dani Heyvaert)

 

 

 


Artiest info
Website  
 

CD Baby

video