HOPE – HOPE

Ik heb als muziekrecensent voor ‘Rootstime’ net een aantal klassieke jazzalbums achter de kiezen gekregen en de omschakeling naar trip hop en indie popmuziek kan haast niet schokkender zijn. Toch is het dit wat er gebeurde toen ik het debuutalbum “Hope” van de gelijknamige Berlijnse formatie in de cd-speler stak.

Mysterieus klinkende geluiden die voortkomen van synthesizers en andere elektronica werden gebundeld in acht tracks voor dit eerste album van ‘Hope’. De repetitieve zangpartijen van frontvrouw Christine Borsch-Supan zijn soms inspirerend, maar af en toe ook irriterend, waardoor je als luisteraar een beetje verloren dreigt te gaan lopen bij het aanhoren van al deze duistere, soms gitzwarte en mystieke composities.

De ritmiek bij de openingstrack “Kingdom” klinkt nog redelijk vertrouwd in de oren van een liefhebber van popmuziek en ook de single “Cell” (zie video) kan ons nog behoorlijk vlotjes bekoren. Toch dringt het obscure karakter van deze zeer donkere plaat steeds meer door naarmate de nummers op “Hope” vorderen. Het intrigerende “Raw” is niet meer en niet minder dan wat de titel zelf voorspelt en “Skin” bezingt de oppervlakte waarop je als luisteraar kippenvel van deze muziek behoort te krijgen.

‘Gemakkelijk’ en ‘vlot beluisterbaar’ zijn definities die hier niet echt thuishoren als we het over deze debuutplaat van ‘Hope’ hebben, want ook met de tracks “Glass” en “Drop Your Knives” hebben we eerlijkheidshalve toch wel enige verwerkbaarheidsmoeite. Gelukkig heeft de band de twee mooiste nummers voor het einde van deze plaat bewaard: “Moth And Birds” en het langzaam hypnotiserende “Here Lies Love” zijn volgens ons ontegensprekelijk de beste songs die op dit eerste album “Hope” van deze Duitse band te horen zijn.

(valsam)

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Haldern Pop Recordings

distr. : [PIAS]

video