FRIDA ANNEVIK - FLYGE FRA

Bij ons is ze nog compleet onbekend, deze 33-jarige zangeres, maar in thuisland Noorwegen rijst haar ster gestaag. Dat haar nieuwe, vijfde, album hier bij ons wordt uitgebracht, wijst erop dat er plannen zijn om een cultureel verantwoorde aanval op de Lage Landen te ondernemen en daar hoeven we ons allerminst zorgen om te maken, want deze mooie plaat -8 songs en 38 minuten lang- grossiert in knappe melodieën, fraaie arrangementen en simpelweg heerlijke zang. De optelsom van die factoren lijkt mij te wijzen in de richting van “laat maar komen”.

Niet dat ik ook maar een jota van de teksten begrijp, maar ik kan natuurlijk wel luisteren en horen en wat ik dan hoor, is pop met jazz- en folkinvloeden, waarvan ik me best kan voorstellen dat er jaar na jaar een Noorse prijs aan Frida wordt toegekend. Dat is vaak die voor de “beste tekst” en die ontgaan me dus, maar aan de muzikale kant is dit een heel fragiele, zachte, lieflijke plaat, die je weet te raken, al snap je niks van de teksten. Dat zegt dan op zijn beurt iets over de ragfijne en loepzuivere productie, die de spaarzaam gebruikte electronica naadloos weet te integreren in de van opzet akoestische songs.

Ik weet niet of dit in ons deel van Europa zal aanslaan. Ik ben namelijk een beetje bang dat wij niet meteen meer te vinden zijn voor dit soort zachtheid, maar songs als het afsluitende “Glansbilde”,dat met “Du Må Tru På Vår”, een bewerking van Michel Legrand’s “You Must Believe in Spring”, trouwens nog een erg mooie hidden track herbergt,het funky “Sommern Med Bill”, het dromerig-jazzy “Lilith” en vooral het ultra-breekbare, maar geweldig mooie “Ved Sida Av Deg” - de baslijn van dat nummer is werkelijk onweerstaanbaar, vind ik- lijken mij de moeite te lonen om minstens kennis te maken met een bijzondere dame en haar bijzondere muziek.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
   
 

label: Grappa Records
distr.: PIAS

video