ERIN HARPE & THE DELTA SWINGERS - BIG ROAD

Erin Harpe & The Delta Swingers, brengen hun tweede album "Big Road" uit. Het zelf geproduceerde album belicht de diverse invloeden van Erin, van haar roots in akoestische Delta- en Piemont blues, tot haar elektrische slide gitaar, boogie-blues, funk en soul. Sinds de release van hun veelgeprezen debuut "Love Whip Blues" (2014), hebben Erin en haar band non-stop het land rondgereisd en veel nieuwe fans gemaakt. Erin is in de schijnwerpers komen staan, zo ook op dit nieuwe album waar ze naast producer ook al het opwindend gitaarwerk voor haar rekening neemt. Waar bij het vorige album gitarist Dave Gross straalde, bespeelt Erin al deze instrumenten met verve, laat dit vooral duidelijk zijn. "Big Road" is een toepasselijke naam voor haar nieuwe plaat, het beschrijft namelijk al de plaatsen waar zij en de band zijn geweest, de snelwegen, en eens terplaatse meer de achterwegen en de zalen waar ze door hun muziek vreugde bij de mensen willen brengen.

Oude bluesklassiekers uit de Amerikaanse muziekgeschiedenis bestuderen en bewerken tot nieuwe klassiekers, je zou dit het handelsmerk van Erin Harpe & The Delta Swingers kunnen noemen. Onder enthousiaste aanvoering van haar drie belangrijkste muzikanten, bassist Jim Countryman, drummer Kendall Divoll en Matt ‘Charles’ Prozialeck (harmonica), en sporadisch uitgebreid met Michael Casavant op orgel en accordeon krijgen we een heerlijke muzikale ‘melting pot’ voorgeschoteld op "Big Road", hun tweede album voor het VizzTone label. Niets meer en minder dan een recht toe recht aan blues CD, en is nu drie jaar later dan ook het wachten waard geweest. Deze muzikanten zetten hun Boston Delta geluid zeer goed op de plaat neer, want deze tracks zijn werkelijk bezaaid met iets speciaals, iets dat terug gaat naar de oorspronkelijke Mississippi Delta blues, terug naar deze muziek die toen nog nieuw en spannend was. Met een aantal covers en verrassende originelen, zijn EH & TDS er in geslaagd om die echte down & dirty Delta sound naar hun fans in New England te brengen.

Met een ongenaakbare passie en gedrevenheid dendert de EH & TDS-trein door het zorgvuldig uitgekozen en veelzijdige repertoire. Langzaam beginnend met het geluid van een vette slidegitaar komt men op gang in "Kokomo" van Mississippi Fred McDowell om dan met het trage "Lonely Leavin’ Town" verder te gaan, meteen ook het eerst nummer dat geschreven is door zanger-gitariste Erin Harpe, zoals eveneens later de plaat het New Orleans jazzy getinte "Voodoo Blues" om vervolgens een paar tandjes bij te schakelen in het spetterende en swingende "Stop & Listen", allemaal originele songs die steeds bij ons de voorkeur krijgen. Na de titeltrack, volgen halfweg de plaat misschien wel de beste gekozen covers, zo horen we akoestische Delta blues in "Frankie" van Mississippi John Hurt, een mooie versie van Slim Harpo’s "Shake Your Hips" en de country blues "Casy Jones" van wederom Mississippi John Hurt. Net als haar voorgangers Memphis Minnie en Charley Patton, heeft Erin een brede waardering voor veel muziekstijlen en durft ze buiten de blues ook songs van haar andere band, de electro-funk-dansband Lovewhip, brengen. Want zo maken EH&TDS van het meer dan zes minuten durende en funky "Gimme That (Somethin’ Special)" hun eigen versie, waarbij ze wederom imponeren. Dit nummer zorgt ervoor dat je op het puntje van je stoel zit, of sterker nog: van je stoel af moet om in extase mee te swingen! Alsof men in zicht van de finish tot de conclusie is gekomen dat er nog energie over is om het tempo nog even op te voeren. Prachtplaat!

 


Artiest info
Website  
 

Label: VizzTone

video