JAN LUNDGREN - POTSDAMMER PLATZ

Jan Lundgren is onderdeel van de lange rij vernieuwende Zweedse jazzpianisten, zoals Jan Johansson die jong overleed en recentere coryfeën als Bobo Stenson en de eveneens te jong overleden Esjbörn Svensson. Lundgren maakt het zichzelf niet makkelijk, hij beschikt over een fenomenale techniek, maar stelt die altijd in dienst van de muzikale vormgeving. Zijn inspiratie put hij uit velerlei bronnen zoals moderne gecomponeerde muziek (het klassiek van nu), de rijkdom aan Skandinavische volksmuziek en natuurlijk de jazz met zijn Afro-Amerikaanse wortels. Als je het componeren van Lundgren vergelijkt met het werk van een architect die een huis ontwerpt, dan zou dat bij hem een buitengewoon huis worden met zijn eigen stempel erop. Zowel moderniteit als de traditie zouden vertegenwoordigd zijn maar ook zijn duidelijke streven om deze twee samen te laten gaan, oftewel een synthese tussen het beste uit Amerikaanse ontwerpen en bouw met de zuivere Europese stijl en smaak, vertaal dit naar muziek en ziedaar het concept van Lundgren’s handelsmerk. Net zoals de reconstructie van Potsdammer Platz op een bepaalde manier het symbool vormt van het nieuwe Duitsland, zo staat de naam van dit plein hier voor een vorm van positieve kracht die altijd moet vrijkomen uit muziek, muziek die altijd in beweging moet zijn om ons ergens naartoe te brengen (aldus Jan Lundgren). Overigens zal de keuze van de titel ook wel te maken hebben met het feit dat de Hansa Studio waar deze cd is opgenomen toevallig wel aan de Potsdammer Platz ligt.

Alle stukken zijn geschreven door Lundgren, behalve “Tväredet” van gitarist Per Ödberg, het zijn allemaal heel persoonlijk getinte ervaringen vertaald in superieure muzikale composities. Lundgren heeft hier een groep verzameld die de muziek haarfijn aanvoelt en er een stijlvol en betekenisvol handvat aan geven. Zijn favoriete begeleiders zijn Jukka Perko uit Finland op alt- en sopraansax, Dan Berglund uit Denemarken op bas en landgenoot Morten Lund op drums. Dan Berglund maakte deel uit van het vermaarde trio E.S.T. en ook de overigen beschikken over een meer dan behoorlijk palmares. De sax van Perko met zijn warme, zachtmoedige geluid brengt ons terug naar de jaren ’60, meer nog richting wetcoast jazz, het geluid van Paul Desmond en Dave Brubeck, vooral in het nummer “Lycklig Resa” dat Lundgren schreef als eerbetoon aan Jan Johanssen, de Zweedse sterpianist uit de jaren ’60. Het openings- en titelnummer Potsdammer Platz is allesbehalve retro, de sprankelende saxtonen, de staccato baspartij en het swingende pianospel maken dit tot een waar feestnummer dat stemt tot zomerse vrolijkheid. In “No. 9” is veeleer sprake van contemplatie, een soort van ingehouden spanning. “Bullet Train” is precies wat de titel aanduidt, een uptempo swinger met heerlijk lichtvoetig klavierspel van Lundgren. Zo is Potsdammer Platz een aaneenrijging van muzikale juweeltjes, afwisselend vingerknippend en beschouwend. Één van de hoogtepunten vormt voor mij het nummer “Twelve Tone Rag”, waarin het bluesy spel van Lundgren herinneringen oproept aan Mose Allison, één van mijn helden, dus misschien wel daarom favoriet. Intrigerend is ook “Dance of Masja” met zijn voortdurende aftelreeks van akkoorden, spannend en opzwepend, een prima voorbeeld van het samengaan van volksmuziek en jazz, spannend en uiterst knap qua compositie en uitvoering. In “Tvärdet” schurkt het spel van Jukka Perko dicht aan tegen het jubelgeluid van Jan Garbarek, ontroerend mooi. “On the banks of the Seine” klinkt zoals de titel voorspelt, sereen, dromerig, lui en genoeglijk, je krijgt onmiddellijk de aandrang om in de auto te springen en je te spoeden richting “lichtstad“, de melodie voelt als een Frans chanson, alleen de zang ontbreekt.

Alweer een pareltje aan het toch al zo rijk gevulde oeuvre van het kwaliteitslabel ACT van Siggi Loch.

Jan van Leersum.

 


Artiest info
Website  
 

Label : ACT
Distr. : NewArtsInt.

video