MARIO BATKOVIC - MARIO BATKOVIC

In Bosnië geboren, Zwitser van nationaliteit en volslagen originele muziekmaker, die met een folkinstrument als de accordeon een soort muziek maakt, die werkelijk elk genre overstijgt en zich van grenzen of etiketten niks lijkt aan te trekken. Wie de accordeonscene een beetje volgt, zal misschien iets hebben aan de namen van Kimmo Pohjonen of Volodimir Kyrulenko, als ik probeer deze jonge kerel ergens te situeren. Puur instrumentale plaat dus, waarop Mario de mogelijkheden en beperkingen van zijn instrument gebruikt om een compleet aparte sound te creëren, die nu eens echo’s van Phillip Glass en zijn Koyaanisqatsi oproept (in “Restrictus”, bijvoorbeeld), dan weer de zee laat ruisen, die vervreemding en eenzaamheid evoceert, die nu eens uitbundig als een vulkaan uitbarst en dan weer in ademloosheid kan verdwijnen.

Dat de man een meester is op de accordeon, dat zal u niet verbazen, maar hij is niet het soort virtuoos dat mordicus wil laten horen dat hij een triljoen noten per nanoseconde kan spelen. Nee, hoor, integendeel. Ik wed dàt hij onnoemelijk snel kan spelen, maar dat laat hij slechts een paar keer horen, zoals in bepaalde delen van “Semper”, maar veel meer nog is dat nummer bij uitstek een proeve van ’s mans poëtisch vermogen: nu eens speelt hij ragfijne melodielijntjes in het hoge register, dan weer laat hij de bassen pompen, als verbeeldden ze de sfeer in een donkere fabriek of evoceert hij een heus kerkorgel of zelfs een symfonisch orkest.

Alle negen de songs dragen Latijnse titels, al merk ik niet meteen waarom. Alleszins is het zo, dat deze plaat je een klein uur lang haast onbeweeglijk laat zitten luisteren: er is echt geen ontkomen aan, zozeer grijpt deze plaat je bij de kraag. Je wordt als het ware meegezogen in een heel apart universum, waar muziek regeert en Mario de dirigeerstok vasthoudt. Hij laat zijn instrument puffen en hijgen, je kunt de hamertjes en de kleppen bij momenten letterlijk in de mix horen, hij walst van Piazzolla naar “A Clockwork Orange”, hij roept echo’s van Morricone op en laat de toetsen van zijn instrument als ritmestokjes fungeren. Mario Batkovic is een heel erg hard werkende muzikant, die werkelijk alles geeft en die ons van de vruchten van zijn arbeid wil laten meegenieten. Niks foefjes of loops of pedalen, nee: gewoon echt live gespeelde indrukwekkende, indringende muziek, waar je onmogelijk niét kan naar luisteren.

’s Mans naam was nieuw voor mij, maar ik ben meteen fan voor het leven, want dit is een ongemeen straffe plaat van een grensontkennende muzikant. Dit is dus echte “wereldmuziek”! Probeert u ergens de track “Machina” te beluisteren en u zal begrijpen waar ik het over heb. Schitterende plaat!

PS:Mario is dezer dagen te zien in de Roma en in de Botanique. Niet te missen !

(Dani Heyvaert)

 

 

20.04.17 - ROMA - BORGERHOUT

14.05.17 - BOTANIQUE - BRUSSEL
15.07.17 - DOUR FESTIVAL

 

 

Artiest info
Website  
 

label: Invada
distr.: PiaS

video