TB4Q - ALL FOR THE MONEY...

 

Ook de Belgische muziekscène heeft nood aan dwarsliggers die graag buiten de lijntjes kleuren hetzij nieuwe horizonten verkennen. Daartoe behoort allicht ook het eigenzinnig collectief ‘TB4Q’, opgestart als het ‘Big Four Quartet’, waaronder saxofonist J.B. Biesmans, contrabassist Bert ‘Bird’ Stevens, toetsenist Pietro Taucher en gitarist Enrico Crivellaro. Deze laatste is relatief nieuw in de groep. Drummer Franky Gomez is er ook nog steeds bij met daarnaast percussionist Andreas Robbie Carree. Op het jazzy ‘Livin’ Like I Should’ speelt gitarist Karel Phlix mee, hoogstwaarschijnlijk op een van zijn vele met liefde zelfvervaardigde gitaren. Omstreeks hun beginjaren, ergens rond de eeuwwisseling, werd hun muziek omschreven als een overvloeiing van ‘down home nitty gritty blues to lounge jazz themes’. Bijna twee decennia later wil het groepje thans de brug slaan naar vernieuwende pop arrangementen aanleunend bij een rocky groove, zodat hun muziek nu enigszins aanleunt bij de mood van Steely Dan, Michael Franks en ‘The Style Council’. Voordien waren Wes Montgomery, Less McCann, Coleman Hawkins en John Coltrane enkele van hun invloeden.

Of deze koerswending omwille van de ‘money’ is, is hoogst twijfelachtig, want dit gezelschap wil zich niet in een hokje laten prangen. Alleen het plezier van het improviseren, elkaar zoeken en vinden in het samenspel, is hun drijfveer tevens bezieling. Dat muzikantengroepje verzamelt zich schertsend onder de groepsnaam ‘collaborators’. Aan enige ironie ontbreekt het hen dus niet, wat ook blijkt uit de artistiek persiflerende vormgeving. Hun sarcastische ‘All For The Money’ slaat bijgevolg eerder op de tekstlyriek in het deels parlando gezongen ‘Brand New God’. JB Biesmans schreef deze en alle songs en producete trouwens ook het album. Zijn stemkleur doet soms aan deze van Luke Walter van ‘Blue Blot’ denken, maar het is zijn sax die sfeer geeft aan instrumentale composities als het intrigerende ‘The One And Only’ met de warmte van een Afrikaanse avondzon of nog het wegdromende ‘The Silver Lining’, zo’n compositie die als balsem werkt voor een geschramde ziel.

In hun vierde album krijg je dus een cross-over van funk, soulpop, mid-tempo blues of hiphop al blijft de onderstroom van hun avontuurlijke improvisaties immer jazzy, met uitstapjes naar de New Orleans funky jazz. In ‘Dream And Nightmare’ bijvoorbeeld hoor je dat typische spanningsveld van NOLA jazz, waar de dag naadloos kan overvloeien in een chaotische nacht. In ‘Blue T’ met gevoelvol pianospel ontwaar je zelfs vage invloeden van Allen Toussaint. Complexe melodieën, rijke instrumentatie, jazzy mood en de absolute klasse van de muzikanten maken dit album over gans de lijn een lust voor het gehoor. Oordopjes zijn niet nodig. Zowel het up-tempo ‘In High Spirit’ als het kabbelende ‘Tight To Your Rack’ of het groovy ‘Livin’ Like I Should’ wijzen op de liefde voor het hier en nu creëren van gedeelde muziek in een amicale setting. Na ‘The Congregation Sessions’, ‘Sanctified’ en ‘Empire’ heeft het non-conformistische ‘TB4Q’ opnieuw enkele grenslijnen geëxploreerd om deze dan te versmelten tot een boeiend origineel geheel.

Marcie

 


Artiest info
   
 

Label: TubThumper

video