EASTERFIELD - THE HONKY TONK SESSIONS

Zoals dat zo vaak gaat in het bluescircuit kan er in een of andere kroeg ergens ten velde bij een jamsessie onverwachts een vonk overslaan, tenminste als de muzikanten de muziek in hun vingers, aders, bloed en spirit hebben. Dat overkwam vijf jaar geleden ook een groepje uit het Nederlandse Barger-Oosterveld uit Drenthe met bluesfanaten die een passie koesterden voor pure rauwe bluesmuziek. Zanger Bram Goeree en gitarist Ruud Goeree, beiden neven, vonden in gitarist Olaf de Groote, bassist Kris Tiemens en drummer Maikel Tanger de ideale wapenbroeders om gezamenlijk in verspreide bluesclubs op te duiken en thans een eerste plaat uit te brengen. Voor de gelegenheid werden er enkele toetsenisten aan het kwintet toegevoegd. Het resultaat is een gevarieerd geheel van ongepolijste bluesrock, energiek of mid-tempo, waarbij de krachtige vocalen van Bram, de ruige gitaarriffs en de gedreven ritmesectie hun passie hechten aan tien songs, op één na door henzelf geschreven.

Met ‘Trouble’ worden alvast de eerste demonen bezworen, waarmee in ‘We’re Done’ blijkbaar verder wordt geworsteld. De band heeft een eigen stijl en groove die je vanaf het begin weet te boeien. De gitaarsolo’s, de basritmes, drumbeat en de gepassioneerde zang genereren een krachtveld dat herinnert aan het doorploegen en uitbaggeren van drassige velden. Zo raakt het zompige ‘Great Unknow’ met aanstekelijke drum aan de Delta groove. Het dansbare ‘New Day Rising’ heeft daarentegen een boogie-ritme en het funky ‘Did You Love Me’ verraadt een zekere rebellie. Bij ‘It’s Time’ met opzwepende bas is het opnieuw alsof de modder langs alle kanten opspat. Het schijnt dat Barger-Oosterveld geografisch aanleunt bij een zandrug. Dat geworteld zijn in aardse grond lijkt het bluesbandje te delen met de bluesmuzikanten uit overzeese gebieden die in moeilijk bereikbare jukejoints hun plezier zoeken. De song ‘Broad Daylight’, waarop gastmuzikant Chris Vrijbloed harmonica speelt, doet echter denken aan een radiosong waarbij alle autoramen worden opengedraaid zodat de wind vrij spel heeft in de met blues geïntoxiceerde geesten.

Zo heeft elke song wel zijn ritme, groove en aparte mood met hier en daar tot de verbeelding sprekende tekstlyriek, waarbij je als het ware zowel het asfalt als de veengronden kan ruiken. Wie wat schreef lijkt voor de groepsleden daarbij minder belangrijk dan het gezamenlijke zoek- en groepswerk. De songs werden geleidelijk ingeoefend in ‘The Honky Tonk’ repetitieruimte in het zalencentrum Melody. Hun eersteling gaven zij daarom ook de naam van de plaats waar zij samen groepten om op ideeën, wisselwerking en samenspel te broeden. Een voor een werden hierna de songs de wereld ingestuurd en het eindproduct houdt gegarandeerd een belofte in voor de toekomst. De cd-presentatie heeft inmiddels al plaats gehad in de ‘Melody’ zaal, met als gevolg een drukke touragenda in het vooruitzicht. Officieel moet dit vijfkoppig groepje zijn vijfjarig jubileum nog vieren, maar aan talent, passie en drive ontbreekt het hen niet.

Marcie

 

 

Artiest info
Website  
 

video