ETHIO STARS / TUKUL BAND FEAT. MULATU ASTATKE - ADDIS 1988

Wie de wereldmuziek een beetje volgt, die wéét onderhand dat we hier in het Westen van Europa nog lang niet alles gezien en gehoord hebben van wat er aan muzikaal fraais gemaakt werd in onze vroegere kolonies. Gelukkig is er tegenwoordig het wereldwijde web en kan je in een paar muisklikken de meest geheime verborgen schatten op het spoor komen. Of je kunt een beroep doen op de schattenjagers van de “Ethiopiques”-reeks of op die van het Duitse Piranha Records.

Doe laatsten komen nu voor de dag met een reisje van een CD die al ruim twintig jaar compleet onvindbaar geworden is en die een heel mooi beeld schetst van de muzikale scene in Ethiopië aan het eind van de jaren ’80 van vorige eeuw. De setting kennen we zowat: goeie orkesten kwamen aan de bak in hotels, waar ze tot drie shows per dag speelden. De perfecte leerschool voor mensen die willen groeien, die hun kunde willen uitbreiden.

In de Ethiopische scene kun je dan onmogelijk om Mulatu Astatke heen en dus is hij ook hier de centrale figuur -en wellicht het verkoopargument. Astatke, meester-percussionist, maar net zo goed pandleader, componist en vernieuwer, is heer en meester op deze CD, die eigenlijk een LP had moeten worden -en het nu voor het eerst ook wordt, al is er ook een CD-versie beschikbaar- en waar dus de Ethio Stars de ene kant vullen en de Tukul Band de tweede.

Bij beide bands speelt Astatke, die overigens helemaal in het Westen werd opgeleid, een centrale rol, als arrangeur, componist, percussionist…. maar vooral is hij de man die de andere muzikanten laat schitteren, zodat we kennis kunnen maken met wat ongewone instrumenten als de masinko, een éénsnarige viool , of de washint, de bamboefluit, die vooral bij de Tukul Band de gebeurtenissen domineert. De krar, de zessnarige afgeleide van de harp is al een beetje meer bekend en wordt, op deze opnames, geregeld in de elektrische variant in de kijker gezet.

Resultaat van het speurwerk van Piranha is een heel fijn tijdsdocument, dat twee kanten van dezelfde medaille laat zien: de een wat meer op dansen gericht, de ander meer experimenteel en in jazz ingebed. De helft van de nummers zijn traditionals, die door Astatke in een nieuw arrangement gegoten werden, de andere helft zijn nieuwe nummers, waar Astatke ook meer dan een vinger in de pap heeft: zijn percussiewerk is heel aanwezig over de hele plaat heen.

Ik zei het al: dit is een LP en dus is de speelduur maar een goeie 35 minuten, maar dat is ruimschoots voldoende om die heel aparte sfeer van toen neer te zetten. Mensen die van Ethio-jazz houden, maar er de meer volkse versie van willen horen, zitten met deze heerlijke (her)uitgave gebeiteld. En zeggen dat de originele uitgave hiervan, zo’n twintig jaar geleden en masse te vinden was in de Brusselse tweedehandswinkels…Soit: goeie muziek blijft goeie muziek en de heruitgave heeft het voordeel dat ze een compleet geremasterde versie van de opnames kan meegeven. Overigens is het grappig vast te stellen dat de LP voor bepaalde genres opnieuw de norm lijkt te gaan worden…Houden dus, die collectie!

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

Label: Piranha / V2

video