ANDREW COMBS - CANYONS OF MY MIND

Een dikke twee jaar geleden ging ondergetekende in deze kolommen nogal lovend tekeer over “All These Dreams”, een plaat van een mij tot dan toe onbekende jonge liedjesschrijver met roots in Austin, maar werkzaam in Nashville. Die beide locaties leken mij toen nogal bepalend geweest te zijn voor de klank van de plaat die in het wat kwijnende countrypop genre flink wat nieuw leven kon blazen.

Hier ten huize werd “All These Dreams” behoorlijk veel gedraaid, al moet ik zeggen dat, voor de zoveelste keer, de echte radiomakers niet leken te volgen. Ik maak me sterk dat dit met deze nieuwe wel eens zou kunnen veranderen. Dat zou kunnen liggen aan het feit dat de tijden veranderen en dat we vandaag wel klaar zijn voor de songs die Combs op deze plaat openbaart: die zijn veel meer nog dan bij de vorige, persoonlijke observaties bij een wereld, die als een bezetene met een rotvaart op zijn eigen ondergang lijkt af te stormen.

De songs zijn opnieuw van uitmuntende kwaliteit en de aankleding ervan -door hetzelfde team aan de toetsen en de productieknoppen: Skylar Wilson en Jordan Lehning- draagt de plaat deze keer eerder de richting van Jimmy Webb uit. Brede strijkers, subtiele kleine toevoegingen, en heel knap en krachtig geformuleerde teksten die, bij momenten, best wel de stevig scheurende gitaren kunnen verdragen.

Dat van die wereld, die zichzelf naar de knoppen helpt, is in een land, waar zowat de vreemdste verkiezingen ooit plaatsvonden in de periode dat Combs aan de plaat werkte, niet verwonderlijk. Neem nu “Bourgeois Blues”, dat eindigt met een schier eindeloos herhaald “build a wall to keep us free”…je kunt moeilijk zeggen dat Andrew daar niet de vinger aan de pols hield, al zegt zij zelf dat hij de song schreef nog voor de verkiezingsuitslag bekend was. Des te straffer het bewijs van het observerend vermogen van de liedjesschrijver, natuurlijk.

Vergelijkbaar gegeven; Andrew trouwde niet zolang geleden en zijn vrouw is momenteel zwager, iets wat het enerzijds gelukkig maakt en anderzijds met angst vervult, want zoals het in “Dirty Rain” klinkt: “what will our children say, when the only place to play, is in the dirty rain”. Kinderen spelen een belangrijke rol in de gedachten van toekomstige vader Combs: kijk maar naar de video’s bij de eerste twee songs die vrijgegeven werden, “Blood Hunter” en het al vermelde “Dirty Rain” en je begrijpt vast wat ik bedoel. Het is nochtans niet allemaal kommer en kwel: in “Better Way” zingt hij redelijk direct tot zijn verse bruid :”Kristine, I Found Your Love Like The River Found its Way”…

Samenvattend: een maatschappelijk en politiek geëngageerde, pas getrouwde toekomstige vader, die zijn bezorgdheid over het land en de wereld uitzingt, maar tegelijk vrouw en kind niet vergeet, dat vinden wij fijn. Dat hij daarvoor bijzonder knappe songs als vehikel gebruikt, dat is een extra troef. De nieuwe Andrew Combs, Dames en Heren, is er eentje om van te snoepen, maar het zijn niet allemaal zoete snoepjes, die hij serveert.

(Dani Heyvaert)

 

 


Artiest info
Website  
 

Bandcamp

label: New West Records / V2

video