ROBYN HITCHCOCK – ROBYN HITCHCOCK

Robyn Hitchcock heeft dan wel dezelfde naam als de legendarische thrillerfilmmaker Albert, maar verder is er geen enkele familiale band tussen beiden. Robyn is namelijk een 64-jarige Engelse singer-songwriter en gitarist uit Londen die ook wel eens op mondharmonica, piano en basgitaar pleegt te spelen. Eind jaren ’70 maakte hij in zijn thuisland furore als lid van ‘The Soft Boys’, maar hij besloot al gauw om aan een solocarrière te gaan werken. En die werd in eigen land behoorlijk succesvol, mede dankzij de artiesten John Lennon, Bob Dylan en Syd Barrett die hij als zijn belangrijkste beïnvloedende voorbeelden ging beschouwen.

Het titelloze album “Robyn Hitchcock” dat nu op de markt is gekomen is dus geen debuutplaat voor deze artiest, maar wel zijn 21e album sinds zijn debuutplaat “Black Snake Dîamond Röle” uit 1981 waarvan de tien tracks indertijd als ‘neo-psychedelica’ werden omschreven. In diezelfde jaren ’80 was Robyn Hitchcock ook nog actief als frontman van de groep ‘The Egyptians’. Kenmerkend voor zijn werk zijn de surrealistische teksten waarin vaak elementen van humor en cynisme worden verwerkt. Dat is ook nu nog steeds het geval in de tien tracks op het nieuwe door Brendan Benson, de gitarist van Jack White’s rockband ‘The Raconteurs’, geproduceerde album “Robyn Hitchcock”.

Dat begint heel typerend met de uitstekende song “I Want To Tell You About What I Want” die ook als eerste single werd uitgebracht. Daarna vertelt hij een verhaal over “Virginia Woolf”, de beroemde Engelse schrijfster en journaliste uit het begin van de 20e eeuw. Echt grote hits heeft Robyn Hitchcock nooit gehad en we vermoeden dat dit ook nu niet het geval zal zijn met één van de tracks op deze nieuwe cd. Toch is dit weer een bijzonder aangename plaat geworden met complexloze en vrolijk klinkende liedjes zoals “I Pray When I Am Drunk” of “Mad Shelley’s Letterbox” (zie akoestische live versie op de video).

We horen ook een uitstekende melodieuze Beatlesque ballad in het knap gezongen liedje “Sayonara Judge” waarin zijn zangpartij wat lijkt op die van Jarvis Cocker, de charismatische ex-frontman van de Britse rockgroep ‘Pulp’. Die leuke melodietjes zijn eigenlijk ook een beetje kenmerkend voor zijn muzikale prestaties en dat kunnen we op dit album o.a. ook nog horen in “Detective Mindhorn”, het met knap werk op pedal steel omkleedde “1970 In Aspic” en in de afsluitende rocksong “Time Coast”.

Het lijstje van muzikanten die aan de opname van dit album in Nashville, Tennessee hebben meegewerkt is trouwens ook behoorlijk indrukwekkend. Naast de eerder vermelde producer Brendan Benson namen gitariste Annie McCue, bassist Jon Estes en drummer Jon Radford het meeste werk als instrumentalisten voor hun rekening, maar ook vocalisten Gillian Welch, Grant Lee Phillips, Pat Sansone (van ‘Wilco’) en Emma Swift droegen hun steentje bij aan de kwaliteit van deze cd.

“When I’m 64” moet Robyn Hitchcock met de song van ‘The Beatles’ in het achterhoofd gedacht hebben toen hij de nummers voor deze nieuwe plaat begon te schrijven, maar we vermoeden dat hij zich nog niet echt aan het voorbereiden is op een gezapig leventje als jong gepensioneerde artiest. Deze 21e plaat zal volgens ons dan ook zeker nog niet zijn laatste zijn, en dat is maar goed ook.

(valsam)

 


Artiest info
Website  
 

Label: Yep Roc
Distr.: V2

video