BUFORD POPE – THE POEM & THE ROSE

Buford Pope is het pseudoniem dat gehanteerd wordt door de 44-jarige Zweedse singer-songwriter Mikael Liljeborg. Ik had de eer om zijn twee vorige albums “Matching Numbers” uit 2012 en “Sticks In The Throat” uit 2014 ook al te mogen recenseren op deze ‘Rootstime’-pagina’s. Die cd-besprekingen waren uiterst positief en ik ben dan ook blij om hier zijn nieuwste plaat “The Poem & The Rose” voor u te mogen ontleden.

Speciaal aan deze nieuwe cd is dat de twaalf zelfgeschreven liedjes op het album al tien jaar geleden in 2006 werden opgenomen voor wat toen zijn tweede plaat had moeten worden. In die periode was hij echter al hard aan het werken aan zijn derde plaat en hij gaf er toen de voorkeur aan om die eerst uit te brengen, deels omdat hij vond dat er nog wat vijl- en schaafwerk moest gebeuren aan de songs voor “The Poem & The Rose”.

Maar nu krijgen we dan uiteindelijk toch die twaalf liedjes te horen, zij het als zijn zesde uitgebrachte cd. Het zijn melodieuze songs die her en der invloeden uit de countrymuziek laten weerklinken. Dat begint al bij de eerste song en albumtiteltrack “The Poem And The Rose” (zie video) waarin de door Peter Andersson bespeelde pedal steelgitaar overduidelijk de link naar countrymuziek legt.

Dat Buford Pope de mosterd haalde bij zijn Amerikaanse collega-troubadour Bob Dylan is nauwelijks te verbergen en dat hoeft ook helemaal niet. Verhalen vertellen op de tonen van vlot in het gehoor liggende muziek kent geen grenzen of continenten en kan dus net zo goed uit Zweden als uit Amerika komen.

Zijn hese zangstem laat zich het gemakkelijkst vergelijken met die van Tom Petty of Rod Stewart en de Americana- en countrymuziek zijn natuurlijk een uiterst geschikt medium voor zo’n stem, getuige daarvan de uptempo countryrocksongs “Talk Of The Town”, “All I Took Was You”, “I Think I Belong to You” en “Young Girl”.

Maar nog prachtiger vinden wij de ballads op deze plaat: “My Heart Don’t Lie”, “Bless These Arms Of Mine”, “At The End Of The Week”, “Can’t Feel It Anymore” en “I Light Up A Candle”. Vooral “Since You Walked Away” en slotsong “If Ties Don’t Bind” zijn van een kwaliteit die meestal enkel aan grote singer-songwriters als Neil Young of Bob Dylan kunnen worden toegedicht.

Ter afsluiting willen we hier toch ook nog even een grote struisvogelpluim op de hoed steken van de muzikanten die aan de opname van deze plaat hebben meegewerkt: Amir Aly (gitaren, mandoline, bas, percussie en co-producer), Mats Bengtsson (piano en accordeon), Filip Runesson (fiddle), Mattias Pedersen (drums), Peter Andersson (pedal steel) en Anna Liljeborg die voor de harmony vocals bij al deze songs tekende. We hebben er dan wel tien jaar moeten op wachten, maar het loonde de moeite, want misschien is “The Poem & The Rose” van Buford Pope wel zijn allerbeste plaat tot nu toe.

(valsam)
“What was meant to be his 2nd album became his 6th. But the way we have enjoyed all twelve songs on ‘The Poem & The Rose’ makes us conclude that Buford Pope and his band have probably created their best album ever, ten years after its first recording. This cd contains a few songs that normally can only be allocated to superb singer-songwriters like Bob Dylan and Neil Young. It also confirms that top Americana and country songs can as well be made in Sweden as in the USA.” – www.rootstime.be

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Unchained Records
Info: Hemifran

video