D-TOWN BRASS - GOLDEN BELT

Beetje raar dat deze plaat nu pas op onze deurmat terechtkomt: ze dateert van 2013, wat binnenkort toch al vier jaar geleden is. Zit er misschien een vinylversie aan te komen of hoopt de band een beetje vaste grond onder de voeten te krijgen in Europa? Ik heb er werkelijk geen idee van. Wat ik wel weet, is dat de D in “D-Town” staat voor Durham, North Carolina en dat de band eigenlijk net zo goed “big band” had kunnen heten: ze zijn namelijk met z’n vijftienen en drijven, zoals de naam aangeeft, voornamelijk op blazers: vier saxen, twee trompetten, twee trombones en klarinet. Evengoed zijn er bas, drums, twee percussionisten, xylofoon, vibrafoon en toetsen.

Als je weet hoe je daarmee moet omspringen, kan je een heleboel herrie maken en, laat ik maar meteen tot de kern van de zaak overgaan: in het geval van D-Town Brass is die herrie helemaal verantwoord. In veertig minuten brengen ze 9 lange nummers, vrijwel uitsluitend instrumentaal, en, naar ik vermoed, ook allemaal groepscomposities. Althans, ik vind nergens een naamsvermelding bij de tracks die allesbehalve veelzeggende titels dragen als “Escape Hatch”, “Slippery Monkeys”, “The Hectic Metric” en “Zombie Rag”.Hiermee heb ik meteen ook de vier tracks vermeld die mij, na ampele beluistering van het album het best bijblijven.

Veel meer kan ik eigenlijk niet over deze plaat zeggen, behalve dan dat ik ze, keer na keer, leuker ben gaan vinden end at ze de voorbije week mijn constante kompaan was in de auto.Hoogst aangenaam gezelschap was dat, en ik kan u dan ook alleen maar aanraden vooral zelf even te gaan luisteren: deze bende amuseert zich, ze kunnen verdomd goed spelen en, ondanks het weinig klassieke patroon dat de composities volgen, blijken de melodieën heel fijn ineen te zitten, leveren de percussionisten ronduit indrukwekkende bijdragen en waan je je even vaan in New York als in New Orleans.

Dat de vibrafoon één van mijn lievelingsinstrumenten is, zal natuurlijk wel meespelen, maar het is wat het is: het is een hele, hele fijne plaat. Misschien wat moeilijk in het begin, maar voor de doorduwen ontvouwt zich bij elke luisterbeurt een ruimer en rijker panorama, waarin de hierboven vermelde genres fijntjes naast elkaar figureren. Mooi, dus en mij zou het allerminst spijten mocht een of andere festivalorganisator geld teveel hebben en deze bijzondere bende naar onze kant van het Grote Water overvliegen, want qua toeters en bellen heb ik in geen tijden iets beters gehoord.

(Dani Heyvaert)

 


Artiest info
Website  
 

bandcamp

video